เสิ่นเถาเถาเห็นเซี่ยอวิ๋นจิ่งนิ่งเงียบ ไม่ได้คัดค้านหรือเห็นด้วยกับแผนทั้งหมด จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน "เซี่ยอวิ๋นจิ่ง..."
"แล้วถึงเวลา ต้องให้เจ้าช่วยเหลือ ข้าไม่มีข้อกังวลอะไรใช่หรือไม่?"
เซี่ยอวิ๋นจิ่งไม่ได้ตอบคำถามนาง หากแต่ยื่นมือออกมาอย่างช้าๆ
มือนั้น ข้อนิ้วชัดเจน ยาวและแข็งแรง มีรากไฝที่เกิดจากการจับดาบตลอดปี ฝ่ามือหงายขึ้น วางตรงหน้าเสิ่นเถาเถา
ใต้แสงตะเกียงสลัว เส้นลายมือชัดเจนลึก เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งโชคชะตา
"เขียนลงไป" น้ำเสียงเขาทุ้มต่ำ
"อะไรนะ?" เสิ่นเถาเถาตกตะลึง จะให้เขียนอะไร? เขียนแผนละเอียดของกลยุทธ์ถอนฟืนใต้กระทะรวมกับกลยุทธ์งามงั้นหรือ?
นั่นต้องเขียนกี่ตัวอักษร ตั้งแต่ตระกูลจี้โลภมากเพียงใด ไปจนถึงจางสวิน "คลั่งรัก" เพียงใด ตั้งแต่การ "เปิดช่องทาง" ไปจนถึงการ "ได้นางงามครอง" ยืดยาว...
เริ่มต้นที่หนึ่งแสนตัวอักษร เปิดเป็นนิยายออนไลน์ได้เลย
ใบหน้าเล็กๆ ของนางเหี่ยวลงทันที
เซี่ยอวิ๋นจิ่ง เจ้าคิดจะหลอกข้าเนรคุณหรือ!
นางส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ "จะให้เขียนแผนทั้งหมดน่ะหรือ เขียนไปจนชาติไหนกว่าจะเสร็จ มือข้าคงหักไปก่อน"
เซี่ยอวิ๋นจิ่งส่ายหน้า ริมฝีปากบางขยับ "เขียนสิ่งที่เจ้าพูดเมื่อครู่... 'เลิฟ'"
"เลิฟ?" เสิ่นเถาเถานิ่งงันไปครู่หนึ่ง แล้วจึงนึกขึ้นได้ หมายถึง "เลิฟ" นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอแค่ไม่ต้องเขียนนิยายก็พอ จากนั้นก็เกิดความเขินอายขึ้นมา เดิมทีเขาคิดถึงเรื่องนี้
โชคดีที่ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร