ในนิยายต้นฉบับ หลังจากเจ้าของร่างเดิมตายเพราะคลอดยาก คนในตระกูลฟู่ก็จัดการงานศพของนางอย่างเรียบง่าย
ที่ว่าเรียบง่ายก็คือส่งเจ้าของร่างเดิมไปฌาปนสถานโดยตรง ไม่มีแม้แต่พิธีไว้อาลัย
หลังจากคนในตระกูลฟู่พาลูกแฝดที่เพิ่งคลอดกลับบ้าน ก็ได้รับแจ้งจากสหายในองค์กรว่าให้เตรียมตัวลงชนบทในวันรุ่งขึ้น
เพราะเร่งรีบ คนตระกูลฟู่จึงโปรยเถ้ากระดูกของเจ้าของร่างเดิมลงคูน้ำไปเสียเลย เห็นได้ชัดว่ารังเกียจพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของนางจนถึงที่สุด
ลู่เหยาลูบอกที่เต้นตึกตัก ตอนนี้ท่าทีของคนในตระกูลฟู่เปลี่ยนไปจากในนิยายต้นฉบับอย่างสิ้นเชิง แถมเธอก็ไม่ได้ตายเพราะคลอดยากด้วย
อย่างน้อยชีวิตก็รอดมาแล้ว ถ้าองค์กรส่งประกาศมาให้ตระกูลฟู่ลงชนบทจริง คราวนี้เธอจะเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาบอกว่าจะพาน้องเหมียวไปด้วย พยายามเก็บคะแนนความประทับใจให้เต็มที่
ตอนนั้นซูเนี่ยนชิงก็ทำแบบนี้
ลู่เหยาตัดสินใจแล้ว เธอจะเดินตามเส้นทางของนางเอก ทำให้นางเอกไม่มีทางให้ไป!
คืนนั้นลู่เหยานอนหลับสบาย เพราะการคลอดลูกเป็นเรื่องที่ใช้เรี่ยวแรงอย่างมหาศาล
เธอนอนหลับสบาย แต่คนอื่นกลับไม่ได้นอนดีตลอดทั้งคืน
ต้องดูแลเด็กห้าคน คนในตระกูลฟู่กับจ้าวเหวยหงจึงแทบไม่ได้หยุดพักทั้งคืน
เจ้าตัวที่หนึ่งตื่นขึ้นมา เพิ่งป้อนนมเสร็จ เจ้าตัวที่สองก็ตื่นตามมา แล้วก็เจ้าตัวที่สาม เจ้าตัวที่สี่ เจ้าตัวที่ห้า...
เด็กหนึ่งคนต้องป้อนนมคืนละสามถึงสี่ครั้ง ตอนนี้มีเด็กตั้งห้าคน
เฉินหมานเจินปวดหัว ถ้าบ้านไม่ได้ถูกยึดทรัพย์ ตอนนี้เธอคงจ้างพี่เลี้ยงเรียบร้อยแล้ว
แต่ตอนนี้ประกาศให้ตระกูลฟู่ถูกส่งลงไปทำงานในชนบทยังไม่มา เงินในบ้านก็มีไม่มาก แถมยังให้ลู่เหยาเก็บไว้ทั้งหมด พวกเขาจึงต้องช่วยกันดูแลเด็กด้วยตัวเอง