ซูเนี่ยนชิงมองไป๋เสี่ยวหยุนอย่างเยาะเย้ย “ทำไมไม่พูดอะไรแล้วล่ะ ฮึ~”
จ้าวเยว่จ้องใบหน้าเรียวสวยของซูเนี่ยนชิง ใจเต็มไปด้วยความยินดี ใช่แล้ว เขาขอบคุณซูเนี่ยนชิงที่ยังให้โอกาสเขาได้ตามจีบเธอ!
จ้าวเยว่พูดว่า “คุณซู งั้นผมจะไปดูคุณแข่งข้างล่างนะ สู้ ๆ ผมเชื่อว่าคุณต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน!”
ซูเนี่ยนชิงพอใจกับหมาเลียคนนี้มาก อย่างน้อยก็เอาไว้ตบหน้าไป๋เสี่ยวหยุนได้
เธอมองกู้จิ่นเฉิงบนเวทีประธานอย่างหยิ่งผยอง ในคณะศิลปะกองทัพทั้งหมด เขาคือคนที่มีอำนาจตัดสินใจ
ชาติก่อนเธอจำได้ว่าภายหลังกู้จิ่นเฉิงเข้าไปทำงานในวงการภาพยนตร์ และกลายเป็นผู้มีอิทธิพลเบื้องหลังวงการภาพยนตร์
จ้าวเยว่เป็นหมาเลีย ต่อให้ดีกับเธอแล้วจะมีประโยชน์อะไร ก็เติมเต็มทุกอย่างที่เธอต้องการไม่ได้อยู่ดี
ครั้งนี้ซูเนี่ยนชิงลงแข่งก็เพื่อคว้าที่หนึ่ง ทำให้กู้จิ่นเฉิงต้องมองเธอใหม่ จะได้ไม่ต้องถูกคนอื่นพูดอยู่เรื่อยว่าเธอเข้ามาได้เพราะใช้เส้นสาย
เมื่อกรรมการแถวแรกนั่งประจำที่ครบแล้ว ก็มีผู้ดำเนินรายการขึ้นมาบนเวทีประธาน
“ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันคนแรกขึ้นเวที!”
จากนั้นสหายชายสามคนที่อยู่แถวแรกของกลุ่มก็ขึ้นเวที
ทั้งสามสวมเครื่องแบบทหาร ยืนเรียงแถวกันอย่างพร้อมเพรียง
เมื่อยืนประจำที่แล้ว พวกเขาก็ยกมือทำความเคารพแบบทหารให้ทุกคนก่อน
“สหายทั้งสามท่าน ได้แก่ หวังกาง จ้าวหยาง และเฉินเจี้ยนจวิน เพลงที่นำมาแข่งขันคือ ‘เพลงเพื่อนทหาร’”
เสียงปรบมืออย่างกึกก้องดังขึ้นจากด้านล่างเวที
“เพื่อนทหารรักกันดั่งพี่น้อง การปฏิวัติเรียกพวกเรามารวมกัน!…”
เสียงร้องของทั้งสามกึกก้อง ทุ่มเสียงร้องกันสุดกำลัง!
แต่ก็ฟังดูฮึกเหิมไม่น้อย เหล่าทหารด้านล่างที่ร้องเพลงนี้เป็นก็พากันร้องตาม
“เพื่อเกียรติของปิตุภูมิ เพื่อผลประโยชน์ของประชาชน พวกเราจะเคียงบ่าเคียงไหล่สู้เพื่อชัยชนะ สู้เพื่อชัยชนะ!”