เมื่อได้ยินแม่ค้าพูดเช่นนั้น ลูกค้ารอบข้างต่างก็หันมามอง
“ลูกสาวบ้านไหนกัน หน้าตาสวยขนาดนี้ ไม่แพ้ดาราในโทรทัศน์เลย!”
“แต่งตัวสไตล์ฮ่องกง-ไต้หวันเลย ฉันก็ชอบเหมือนกัน แม่ค้าคะ หยิบชุดนี้มาให้ฉันลองด้วยชุดหนึ่ง!”
“สาวน้อยคนนี้แต่งตัวเก่งจริง ๆ ไม่รู้ว่าแต่งงานหรือยัง ที่บ้านฉันมีลูกชายคนหนึ่งนะ”
……
ผู้คนรอบข้างพากันเข้ามารุมล้อม ตั้งแต่ผอมลง ลู่เหยาก็คุ้นชินกับการถูกคนมุงดูแล้ว
ก็แค่ดาราเอง ในฐานะอดีตซูเปอร์สตาร์แถวหน้า เธอรู้ดีว่าต้องทำอย่างไรให้ดูเป็นมิตร
ลู่เหยาโพสท่าถ่ายรูปมาตรฐานสองสามท่า ทำให้คนที่มองอยู่ตาเป็นประกาย
ไม่ไกลนัก มีชายคนหนึ่งกำลังถือกล้องถ่ายรูปอยู่ พอเห็นลู่เหยาจากระยะไกล เขาก็ปรับเลนส์ทันทีแล้วกดชัตเตอร์ถ่ายไปหลายภาพ
พอถ่ายเสร็จ เขาก็นิ่งอึ้งไป!
มีความเป็นธรรมชาติหน้ากล้องขนาดนี้เชียว!
ชายหนุ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
แม่ค้าดีใจเป็นอย่างมาก เสื้อผ้าสองสามชุดนี้เธอสั่งมาจากทางใต้ เป็นแบบที่กำลังนิยมกันทางใต้
แต่คนทางเหนือไม่คุ้นกับการแต่งตัวที่ดูทันสมัยขนาดนี้ จึงขายไม่ออกมาโดยตลอด
ไม่คิดเลยว่าพอลู่เหยาสวมแล้วจะสวยขนาดนี้ ลูกค้ารอบข้างเห็นเข้าก็พากันอยากซื้อบ้าง
ลู่เหยายิ้มให้แม่ค้า “แม่คะ ชุดนี้ฉันเอาค่ะ!”
แม่ค้าตอบ “ได้ ๆ ชุดนี้ลดให้เธอแปดสิบเปอร์เซ็นต์!”
ฮั่วเจาตี้มองชุดที่ลู่เหยาสวมด้วยความอิจฉา “สหายลู่เหยา ชุดนี้อยู่บนตัวคุณแล้วสวยมากเลย ถ้าฉันมีหุ่นแบบคุณก็คงดี!”
ลู่เหยามองส่วนโค้งเว้าอันน่าอิจฉาของตัวเองในกระจกอีกครั้ง
“บนโลกนี้ไม่มีผู้หญิงขี้เหร่ มีแต่ผู้หญิงขี้เกียจ สหายฮั่วเจาตี้ คุณเองก็แต่งตัวให้ดีหน่อยสิ ฉันจะเลือกชุดให้คุณสักชุด”
พูดจบ ลู่เหยาก็เดินไปเลือกเสื้อผ้าให้ฮั่วเจาตี้
คำพูดนี้ออกจากปากลู่เหยาแล้ว ย่อมน่าเชื่อถือเต็มร้อย!