ดูท่าหีบทองแดงจะด้อยกว่าหีบเงินที่ได้รับเป็นรางวัลจากการอัปเกรดระบบกระเช้าลอยฟ้าก่อนหน้านี้หนึ่งระดับ หีบเงินนั้นมีทั้งปืนพกมาตรฐานและยากระตุ้นร่างกาย ซึ่งเป็นไอเทมระดับดีเยี่ยม
คาดว่าของที่ได้จากหีบทองแดงส่วนใหญ่คงเป็นเสบียงระดับธรรมดาหรือระดับดี ถึงอย่างนั้น ในช่วงเริ่มต้นก็ยังนับว่ามีค่า
อย่างไรเสีย หีบเงินที่เขาได้รับเป็นรางวัลจากระบบสำหรับผู้ที่อัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าถึงระดับ 2 เป็นคนแรกในพื้นที่ จึงไม่ใช่สิ่งที่จะได้มาง่าย ๆ
เจียงไป๋ยังไม่รีบร้อนเปิดหีบ แต่ลงมือรื้อค้นร้านขายของชำก่อน
ช่องเก็บของในกระเป๋ามีจำกัด และของชนิดเดียวกันสามารถซ้อนรวมกันได้ เขาจึงเลือกเก็บเสบียงอย่างบิสกิตอัดแท่ง เนื้อกระป๋อง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และน้ำดื่มบรรจุขวดก่อน
เหล้ากับบุหรี่ยังไม่มีประโยชน์ในตอนนี้ก็จริง แต่เป็นของที่แลกเปลี่ยนได้ดีในตลาด เขาจึงเก็บใส่กระเป๋าไปด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น เหล้าขาวยังใช้ฆ่าเชื้อบาดแผลได้ดีมาก
หม้อเหล็ก มีด และกะละมังพลาสติกล้วนถูกเก็บไปด้วย ทั้งหมดจำเป็นต่อการใช้ชีวิตและทำอาหารในกระเช้าลอยฟ้าภายหลัง
เจียงไป๋นำของบางอย่างที่พกพาสะดวกใส่ถุงจากในร้าน เพื่อประหยัดช่องเก็บของในกระเป๋าระบบ
เจียงไป๋เดินไปยังมุมร้าน สายตาเหลือบเห็นโทรทัศน์จอแอลซีดีเก่าเครื่องหนึ่งวางนิ่งอยู่บนตู้ไม้
เขานึกอะไรขึ้นมาได้ พลันนึกถึงคำใบ้บนหน้าต่างอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้า วัสดุหายากสำคัญอย่างหนึ่งที่ต้องใช้เลื่อนกระเช้าลอยฟ้าสู่ระดับ 3 ก็คือชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
โชคดีที่เขาใช้พรสวรรค์อัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าถึงระดับ 2 ล่วงหน้า จึงรู้ว่าวัสดุที่ต้องใช้เลื่อนสู่ระดับ 3 มีอะไรบ้าง
แผงวงจร สายไฟ และชิปภายในโทรทัศน์ล้วนเป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์มาตรฐาน ต่อไปคงหาได้ยากมาก หากพลาดโอกาสนี้ไปก็ไม่รู้ต้องรอถึงเมื่อไร
เจียงไป๋เก็บมันเข้ากระเป๋าระบบทันที จากนั้นตรวจดูบริเวณรอบ ๆ อีกครั้งว่ามีเสบียงอะไรที่ต้องการอีกหรือไม่
เมื่อพบว่าไม่มีของที่ต้องการเหลืออยู่ในร้านขายของชำแล้ว เจียงไป๋ก็ยื่นมือไปแตะหีบทองแดง
【ติ๊ง! ต้องการเปิดหีบทองแดงหรือไม่?】
“เปิด”
หีบเปิดออก แสงสีเขียวอมฟ้าสองสายเรืองรองนุ่มนวล สิ่งของสองชิ้นตกลงบนฝ่ามือของเจียงไป๋
【พิมพ์เขียวก่อสร้างห้องน้ำ (ระดับดี): สามารถสร้างห้องน้ำแยกเป็นสัดส่วนภายในกระเช้าลอยฟ้า แก้ปัญหาการชำระล้างร่างกายและการกำจัดของเสียในชีวิตประจำวัน ช่วยเพิ่มความสะดวกสบายในการเอาชีวิตรอดระยะยาวได้อย่างมาก】
【มีดพกทหารทั่วไป (ระดับธรรมดา): อาวุธระยะประชิดขนาดพกพา คมมีดแหลมคม】
ของทั้งสองชิ้นมีประโยชน์อย่างยิ่ง พอมีห้องน้ำแล้วก็จัดการเรื่องส่วนตัวได้สะดวก ไม่ต้องรอให้ลงจากกระเช้าทุกครั้ง
มีดพกทหารมีขนาดเล็ก พกง่าย ใช้เป็นอาวุธสำรองได้พอดี
เจียงไป๋เก็บพิมพ์เขียวกับมีดอย่างดี กินขนมปังรองท้องเล็กน้อย แล้วหันหลังออกจากร้านขายของชำ เตรียมสำรวจบ้านอีกสองสามหลังที่เหลือในหมู่บ้าน
บ้านในหมู่บ้านตั้งห่างกัน มีแปลงผักกับรั้วเตี้ยคั่นอยู่ การแยกกันเข้าไปจัดการจึงไม่ทำให้ซอมบี้จำนวนมากแตกตื่นพร้อมกัน นับว่าง่ายกว่า
เจียงไป๋ยังคงย่องเงียบ เลียนแบบท่าทางนักฆ่าในละครโทรทัศน์ ทุกครั้งที่เข้าใกล้ประตูบ้าน เขาจะหยุดฟังเสียงภายในจากอีกฝั่งของกำแพงก่อน หากได้ยินเสียงคำรามครืดคราด ก็จะอ้อมไปลอบโจมตีทางหน้าต่างหลังบ้าน ตลอดทางใช้ขวานศึกจัดการเท่านั้น ไม่ยอมใช้ปืนโดยไม่จำเป็น
ในบ้านเหล่านี้ส่วนใหญ่มีซอมบี้ระดับอีเพียงหนึ่งถึงสองตัว การเคลื่อนไหวเชื่องช้า แถมเรี่ยวแรงยังค่อนข้างน้อย
เจียงไป๋ลงมือฉับไว ทุกครั้งที่ฟาดขวานจะเล็งไปยังจุดตายอย่างศีรษะหรือลำคอ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็จัดการบ้านไปได้สามหลัง
เสบียงในบ้านแต่ละหลังแทบไม่ต่างกัน มีทั้งข้าว แป้ง น้ำมัน และของกินของใช้ เจียงไป๋ขนทุกอย่างที่เอาไปได้ออกมาแทบหมด อย่างไรเสีย ต่อให้ใช้ไม่หมดก็ยังนำไปขายบนแพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนได้
ห้องรับแขกในบ้านหลายหลังมีโทรทัศน์เก่าและวิทยุรุ่นเก่าวางอยู่ ภายในล้วนมีชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่จำเป็นต่อการอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้า เจียงไป๋เก็บทั้งหมดเข้ากระเป๋าระบบ
เจียงไป๋จัดการลานบ้านอีกสองแห่งโดยไม่พบอันตรายใด ๆ เส้นประสาทที่ขึงตึงจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนเดินไปยังลานบ้านหลังใหญ่ที่สุดซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุดของหมู่บ้าน
ลานบ้านแห่งนี้มีกำแพงอิฐแดงสูง 2 เมตรล้อมรอบ ประตูเหล็กสองบานแง้มอยู่ ภายในยังมีเรือนข้างกับสวนผัก เห็นได้ชัดว่าเป็นบ้านของครอบครัวใหญ่ในหมู่บ้านหรือไม่ก็บ้านของผู้ใหญ่บ้าน
เจียงไป๋ค่อย ๆ ผลักประตู พอก้าวเข้าไปในลานได้ครึ่งก้าว เงาร่างสูงใหญ่สายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากโถงเรือนหลักอย่างฉับพลัน!
ซอมบี้ตัวนี้แตกต่างจากศพเดินได้ธรรมดาที่เขาจัดการก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
ร่างสูงเกือบ 2 เมตร กล้ามเนื้อโป่งนูนผิดปกติ ผิวคล้ำเขียวอมดำ เล็บยาวแหลมคม ฟันยื่นออกมานอกปาก ทั่วร่างแผ่กลิ่นเน่าเหม็นจาง ๆ และเคลื่อนที่เร็วกว่าซอมบี้ทั่วไปมาก
【ชื่อ: ซอมบี้คลุ้มคลั่ง (ระดับดี)】
【พละกำลัง: 10】
【ความเร็ว: 6】
【ลักษณะเด่น: พละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก ความทนทานต่อแรงกระแทกสูงขึ้น การต่อสู้ระยะประชิดทำให้เกิดบาดแผลฉีกขาดได้ง่าย อาวุธเย็นธรรมดาฆ่ามันได้ยากในเวลาอันสั้น】
【การประเมินโดยรวม: ซอมบี้หัวหน้าฝูงในพื้นที่ขนาดเล็ก ร่างกายวิวัฒนาการถึงขีดจำกัดของสิ่งมีชีวิตธรรมดาแล้ว น่าเสียดายที่ไม่มีสติปัญญา จึงไม่อาจก้าวข้ามไปเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติได้】
รูม่านตาของเจียงไป๋หดเล็กลง เขาประเมินความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายได้ในทันที หากใช้ขวานศึกเข้าปะทะระยะประชิด ความเสี่ยงสูงเกินไป หากถูกกรงเล็บข่วนจนเนื้อฉีกและติดเชื้อ ในสถานการณ์ที่ไม่มีเซรุ่มคงเป็นเรื่องยุ่งยากมาก เผลอ ๆ แค่โดนข่วนก็อาจกลายเป็นซอมบี้ได้
เจียงไป๋รีบเบี่ยงตัวถอยหลังครึ่งก้าว มือซ้ายชักปืนพกมาตรฐานออกมาอย่างรวดเร็ว ประคองตัวปืนด้วยมือเดียวแล้วเล็งไปยังหน้าอกของซอมบี้คลุ้มคลั่ง
“ปัง!”
เสียงปืนดังกึกก้องจนแก้วหูอื้ออึง เปลวไฟพวยพุ่งจากปากกระบอก
กระสุนเจาะเข้ากลางอกซอมบี้อย่างแม่นยำ เลือดดำกระเซ็นเป็นวง ซอมบี้คลุ้มคลั่งเจ็บปวดจนส่งเสียงกรีดร้องแหลมบาดหู ทว่ามันไม่ล้มลง กลับเร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง แขนกำยำกางออก เล็บคมพุ่งตรงเข้าหาศีรษะของเจียงไป๋
เจียงไป๋ขยับเท้าไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีพร้อมกับประคองแขนให้มั่น แล้วเหนี่ยวไกติดกันหลายนัด
ปัง! ปัง! ปัง!
เจียงไป๋ยิงกระสุนในแม็กกาซีนจนหมด กระสุนจำนวนมากเจาะเข้าจุดตายสองแห่ง ทั้งศีรษะและหน้าอกของซอมบี้
ซอมบี้คลุ้มคลั่งชะงักกลางคัน ร่างมหึมาเซถลาโงนเงน ก่อนล้มกระแทกพื้นอย่างหนัก แขนขากระตุกอย่างรุนแรงอยู่สองสามครั้ง แล้วแน่นิ่งไปโดยสิ้นเชิง
เจียงไป๋เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง เมื่อยืนยันว่าอีกฝ่ายตายสนิทแล้วจึงค่อยถอนหายใจ พลางก้มมองปืนในมือ
กระสุนที่ติดมากับปืนถูกใช้หมดแล้ว เจียงไป๋หยิบกระสุน 10 นัดจากกระเป๋ามาบรรจุ ตอนนี้เหลือกระสุนเพียง 30 นัด
ก่อนจะได้อาวุธโจมตีระยะไกลชิ้นใหม่หรือหาทางเติมกระสุนได้ เขาต้องใช้อย่างประหยัด หากไม่ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายก็ห้ามยิงเด็ดขาด
เจียงไป๋เก็บปืน แล้วเข้าไปค้นบ้านหลังนี้อย่างละเอียด ในห้องหนังสือของเรือนหลักพบสายไฟทั้งม้วนกับแผงวงจรหลายแผ่น ส่วนห้องเก็บของในเรือนข้างมีแผ่นเหล็กทิ้งแล้วจำนวนมาก กระจกแผ่นใหญ่ที่ยังสมบูรณ์ และโทรทัศน์สีรุ่นเก่าขนาดใหญ่กว่าเครื่องอื่น ปริมาณเสบียงที่นี่มีมากกว่าบ้านหลังอื่นอย่างเห็นได้ชัด
เขาค้นเจอเสื้อผ้าบางส่วนกับผ้าห่มผืนใหม่ในตู้เสื้อผ้า คืนนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องที่นอนแล้ว
นอกจากนี้ยังพบหีบไม้ธรรมดาใบหนึ่ง แม้เปิดออกมาแล้วได้แค่น้ำกับขนมปัง แต่มีดีกว่าไม่มี
เจียงไป๋สำรวจบ้านทุกหลังในหมู่บ้านเสร็จสิ้นแล้ว เขาเปิดหน้าต่างระบบดูเวลา พบว่ายังเหลืออีกพักใหญ่กว่าจะมืด
ตอนนี้ทั้งกระเป๋าระบบและถุงต่างเต็มแน่นจนใส่อะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว สู้ขนเสบียงเหล่านี้ไปไว้บนกระเช้าลอยฟ้าก่อน แล้วค่อยย้อนกลับมาเอากระจก เหล็ก และวัสดุอื่นที่ใช้สำหรับอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าขึ้นไปอีกเที่ยวดีกว่า
คิดแล้วก็ต้องลงมือ!
เจียงไป๋ไม่เสียเวลา รีบถอยกลับไปยังลานตากข้าวตามทางที่มา
รอบด้านเงียบสนิท เสียงปืนเมื่อครู่ดูเหมือนไม่ได้ดึงดูดซอมบี้ตัวอื่นมา คิดดูแล้วคงเพราะหมู่บ้านเล็กเกินไป มีซอมบี้อยู่ไม่กี่ตัว ซึ่งน่าจะถูกเจียงไป๋ฆ่าจนหมดแล้ว
เจียงไป๋นึกคิดเพียงครู่เดียว กระเช้าลอยฟ้าระดับ 2 ที่เดิมพรางตัวอยู่ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
เจียงไป๋ย้ายเสบียงทั้งหมดจากกระเป๋าระบบและถุงเข้าไปในกระเช้าลอยฟ้า พื้นที่ขนาด 30 ลูกบาศก์เมตรถูกกองของกินของใช้จนเต็มไปครึ่งหนึ่งในพริบตา
พอจัดการเสร็จ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าทั่วทั้งหมู่บ้านมีหม้อเหล็กเก่า เครื่องมือเกษตรที่ชำรุด บานประตูไม้ โครงเตียง รวมถึงหน้าต่างกระจกของบ้านแต่ละหลังวางอยู่เกลื่อนกลาด
เจียงไป๋ถามระบบว่า “ของพวกนี้ใช้เป็นวัสดุอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าได้ไหม?”
【ติ๊ง! วัสดุเหล่านี้ใช้สำหรับอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าได้ แต่จะมีการสูญเสียมากกว่าวัสดุที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ เมื่อใส่วัสดุทั้งหมดเข้าไปในกระเช้าลอยฟ้าแล้ว ระบบจะคำนวณและแปลงค่าให้อัตโนมัติ】
เมื่อได้รับคำตอบชัดเจน ดวงตาของเจียงไป๋ก็เป็นประกาย
ในหมู่บ้านยังมีของใช้เหล็กที่ถูกทิ้งไว้อีกไม่น้อย ด้วยกฎการคำนวณแปลงค่านี้ เขาก็ประหยัดวัสดุจำนวนมากที่ต้องใช้ในการอัปเกรดกระเช้าลอยฟ้าได้แล้ว
เจียงไป๋หันกลับเข้าไปในหมู่บ้านทันที เก็บหม้อเหล็ก พลั่วเหล็ก จอบ และของทุกอย่างที่ทำจากเหล็กใส่กระเป๋าระบบทั้งหมด แม้แต่กระจกที่ยังสมบูรณ์บนหน้าต่างก็ถอดลงมาเก็บจนหมด
แม้แต่ไม้ที่เจอระหว่างทาง เจียงไป๋ก็เก็บไว้ทั้งหมด ตอนนี้ยังมีเวลาเหลือเฟือ สะสมเสบียงไว้มากหน่อยย่อมช่วยป้องกันเหตุไม่คาดฝัน อีกทั้งเขายังกำจัดซอมบี้แถบนี้ไปหมดแล้ว จึงไม่ต้องกลัวว่าจะถูกลอบโจมตีระหว่างเก็บของ
หลังจากง่วนอยู่นานกว่าสองชั่วโมง เจียงไป๋ก็ขนวัสดุทั้งหมดที่รวบรวมได้เข้าไปในกระเช้าลอยฟ้า พื้นที่ว่างที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งถูกของกองจนเต็ม แทบเหลือที่ยืนอยู่เพียงจุดเดียว