กู้โม่เวยเป็นห่วงเรื่องนี้มาโดยตลอด หลังจากครุ่นคิดอยู่หลายตลบ นางก็ตัดสินใจว่าจะบอกเรื่องนี้แก่พี่หญิง
ยามเวินอวิ๋นเหมียนได้รับจดหมายก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว
สิ่งที่โม่เวยสงสัยคือ พู่กันที่พี่รองใช้ถูกผู้อื่นสับเปลี่ยนไปหรือไม่ มิฉะนั้นของสำคัญเช่นนี้จะถูกลืมไว้ในมุมห้องได้อย่างไร นางจึงเขียนเล่าข้อสงสัยดังกล่าวให้เวินอวิ๋นเหมียนทราบในจดหมาย
เวินอวิ๋นเหมียนขมวดคิ้ว ผ่อนลมหายใจหนักอึ้งออกมาเบา ๆ
ยามนี้นางปวดศีรษะอย่างยิ่ง ทั้งยังรู้สึกเหนื่อยล้า
ดูท่าเรื่องส้มบรรณาการคราก่อนจะยังไม่จบสิ้น มีคนมุ่งเล่นงานตระกูลกู้ไม่หยุดหย่อน
อวิ๋นหย่างกับอวิ๋นเฟยที่อยู่ข้างกายต่างก็กังวลอยู่บ้าง ทว่าพวกนางเป็นห่วงสุขภาพของเหนียงเหนียงยิ่งกว่า
เรื่องหนึ่งเพิ่งผ่านพ้น อีกเรื่องก็ตามมาไม่ขาดสาย เหนียงเหนียงยังอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอด กลับต้องตรากตรำถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าจะทิ้งโรคภัยไว้หรือไม่