ภายในตำหนักชีเสีย
หรงเฟยถอดเครื่องประดับมุกหยกบนศีรษะออก “ยุ่งวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน แถมยังต้องแสดงละครอีกฉาก เหนื่อยแทบขาดใจแล้ว”
ไห่ถังยิ้มพลางนวดไหล่ให้หรงเฟย “แผนการของเหนียงเหนียงครั้งนี้ช่างแยบคายนัก ไม่เพียงทำให้พระสนมหยวนเฟยกับเสียนเฟยต่อสู้กันเอง ยังยิงธนูดอกเดียวได้นกสามตัว เกรงว่าตอนนี้ทั้งพระสนมหยวนเฟยและเสียนเฟยต่างก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของฮองเฮา”
หรงเฟยมองตนเองในกระจก ทั้งที่อายุยังไม่มาก แต่กลับดูไม่อ่อนเยาว์งดงามเท่าพระสนมหยวนเฟยและใบหน้าเปี่ยมชีวิตชีวาเหล่านั้น
มุมปากนางโค้งขึ้นเล็กน้อย ภายในวังแห่งนี้ นางช่างไร้หนทางเสียจริง
แต่หากนางไม่ได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูง แล้วเมื่อใดจึงจะกำจัดศัตรูที่ฝังแน่นอยู่ในใจได้
“ครานี้ เปิ่นกงจะคอยดูให้ดีว่าพวกนางจะห้ำหั่นกันอย่างไร”
แววตาไห่ถังฉายความอำมหิต “หากพวกนางทั้งสองบาดเจ็บล้มตายกันเอง สุดท้ายย่อมร่วมมือกันแก้แค้นฮองเฮา ถึงอย่างไรบนโลกนี้ก็ไม่มีศัตรูที่เป็นศัตรูกันได้ชั่วนิรันดร์ ถึงเวลานั้นคงสนุกยิ่งกว่าเดิม”
หรงเฟยส่ายหน้า “ตำแหน่งกุ้ยเฟยมีเพียงตำแหน่งเดียว ฮ่องเต้ตรัสไว้แล้วว่า หากพระสนมหยวนเฟยให้กำเนิดโอรสหรือธิดา ก็จะเลื่อนขั้นเป็นกุ้ยเฟยทันที”
“อย่างช้าที่สุดก็คงเป็นงานเลี้ยงครบเดือนขององค์ชายหรือองค์หญิง เสียนเฟยร้อนใจอยากขึ้นสู่ตำแหน่งสูง เพราะนางมีองค์ชายใหญ่เป็นหลักประกันอยู่ในมือ เพียงเท่านี้ก็มีคุณสมบัติพอจะขึ้นเป็นกุ้ยเฟยแล้ว แต่หากได้เป็นกุ้ยเฟย อำนาจก็จะเพิ่มพูน”