ทุกคนพากันโขกศีรษะ กล่าวคำยินดีตาม ๆ กัน
เวินอวิ๋นเหมียนนั่งบนที่นั่งประธาน สีหน้าหนักอึ้ง
ในชาติก่อน ตอนที่เวินอวิ๋นเหมียนเพิ่งเข้าวัง คนรอบตัวนางล้วนเป็นบ่าวรับใช้ที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย เพราะคำพูด การกระทำ และนิสัยของพวกนาง ทำให้นางต้องทุกข์ทนไม่น้อย และก่อความแค้นเคืองแก่เหล่าสนมในวังทั้งเปิดเผยและลับหลัง
ไม่ใช่แค่นาง แม้แต่บ่าวของคนใหม่เหล่านั้นก็ล้วนเป็นเช่นนี้ ดังนั้นนี่คือเรื่องที่เวินอวิ๋นเหมียนต้องระแวดระวังไว้
และครั้งนี้เมื่อเข้าวัง คนรอบข้างก็เปลี่ยนแปลงไปบ้างไม่มากก็น้อย
ยิ่งทำให้นางไม่สามารถประมาทได้
แต่แต่ดันเป็นคนเหล่านี้เป็นคนที่ในวังจัดเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าวัง
แม้จะไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด แต่คนเหล่านี้ไล่ก็ไม่ได้ ไล่ก็ไม่ไป หากไม่ฝึกฝนให้ดี จะต้องกลายเป็นภัยในภายหลัง
เรื่องเร่งด่วนคือ นางต้องล่อสายลับจากชาติก่อนออกมา แล้วกำจัดเสีย
แต่เวินอวิ๋นเหมียนเก็บงำความคิดในใจไว้อย่างแนบเนียน เพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ถอยออกไปให้หมด"
เมื่อมองคนเหล่านั้นถอยออกไป อวิ๋นหย่างจึงรีบรินชาให้เวินอวิ๋นเหมียน
เวินอวิ๋นเหมียนจิบชา ในห้องนี้สว่างโล่งสบาย แต่น่าเสียดายที่เล็กเกินไป
"อวิ๋นหย่าง อวิ๋นเฟย ข้ามีภารกิจหนึ่งให้พวกเจ้าสองคน"
ทั้งสองเดินมาเข้าแถวอย่างเรียบร้อย "นายท่านโปรดสั่งการเถิด"