จวินเฉินอวี้พลันหยุดฝีเท้า
เมิ่งเอ๋อร์คลอดแล้ว...
ฮองเฮาและเหล่าเฟยผินต่างก็รีบตามมาถึง
ฮองเฮาเอนกายอย่างอ่อนแรงอยู่บนเกี้ยว จู่ ๆ ก็ได้ยินอวิ๋นหย่างวิ่งออกมาด้วยความตื่นเต้นแล้วกราบทูลว่า “ฮ่องเต้ พระสนมหยวนเฟยประสูติองค์หญิงเพคะ! ขอถวายพระพรฮ่องเต้ที่ทรงมีองค์หญิง!”
องค์หญิง?!
ผู้คนในที่นั้นต่างมีความคิดแตกต่างกันไป ทว่าส่วนใหญ่ล้วนตื่นเต้นยินดี
หลังคลอด ฮองเฮาแทบไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเกี้ยว แต่เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น ดวงตาก็แดงก่ำด้วยความยินดี
ฮองเฮาแย้มยิ้มอย่างเย็นชา องค์หญิงหรือ? ที่แท้ก็เป็นองค์หญิงไร้ประโยชน์ที่สุด!
พระสนมหยวนเฟยเอ๋ย พระสนมหยวนเฟย เจ้าทุ่มเทวางแผนแทบตาย สุดท้ายก็ต้องถูกเปิ่นกงเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า
ในที่สุดนางก็รู้สึกปลอบใจขึ้นมาบ้าง!
พระโอรสองค์โตโดยชอบธรรมซึ่งเป็นดาวมงคลของนางยังไม่อาจนำฝนมาได้สำเร็จ แต่อย่างน้อยเด็กที่เวินอวิ๋นเหมียนคลอดออกมาก็เป็นดาวอัปมงคลตามคำทำนายของราชครู!
เวินอวิ๋นเหมียนต้องถูกฮ่องเต้เมินเฉยอย่างแน่นอน!
ขันทีน้อยผู้รับหน้าที่จุดโคมในวัง พอได้ยินเสียงทารกร้องจากตำหนักเหยาหวา ก็รีบจุดโคมพระราชวังดอกบัวทันที!
ไส้โคมส่งเสียงดังฉี่ ๆ
เหล่าขุนนางราชวงศ์ก่อนเห็นโคมอีกดวงใต้ราตรีอันมืดมิดทันที “รีบดูเร็ว พระสนมหยวนเฟยคลอดแล้ว!”
“คลอดแล้วจะอย่างไร ก็แค่ดาวอัปมงคลดวงหนึ่งเท่านั้น!”
“ใช่แล้ว ดาวอัปมงคลมีอะไรให้น่าคาดหวังกัน”
แต่ในชั่วพริบตา ฝูงตั๊กแตนจำนวนมหาศาลที่บินวนอยู่เหนือเมืองหลวง ซึ่งมาจากทุ่งธัญพืชแห้งผากและเคยบินว่อนอย่างไร้ทิศทาง พลันรวมฝูงกันบินออกจากวังหลวง!
หึ่ง ๆ ๆ!!
เสียงดังกึกก้องไปทั่วฟากฟ้าเหนือวังหลวง!
“รีบดูเร็ว ตั๊กแตนพวกนี้กำลังจะจากไปหรือ?”