หลังจากนั้นเนิ่นนาน หลิงเย่าอุ้มหยุนอี้เข้าไปในห้องน้ำ วางเธอลงในอ่างอาบน้ำอุ่น ๆ จากนั้นก็กลับไปถอดผ้าปูที่นอนออกมา เขาลังเลว่าจะใส่เครื่องซักผ้าหรือโยนทิ้งไปเลยดี
เขามองผ้าปูที่นอนแล้วเห็นร่องรอยเต็มไปหมด คิดว่าคงซักไม่ออกแน่ ๆ ทิ้งไปเลยดีกว่า
หลังเปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่ หลิงเย่าก็ลงไปในอ่างอาบน้ำ อุ้มหยุนอี้ไว้ในอ้อมแขน หลังทำความสะอาดร่างกายให้เรียบร้อย เขาก็อุ้มเธอขึ้นมา เช็ดตัวให้แห้ง ก่อนสวมชุดนอนนุ่มนิ่มให้เธออย่างอ่อนโยน
เขาโอบเธอไว้ในอ้อมแขน แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งซื้อผ้าปูที่นอนผ้าฝ้ายนุ่มคุณภาพดีถึง 100 ผืน
……
หยุนอี้นอนอยู่บนเตียง สายตากวาดมองตุ๊กตาเหล่านั้นทีละตัว ก่อนถามอย่างสงสัยว่า “อาเย่า เธอซื้อตุ๊กตาตระกูลดิสนีย์มาเกือบครบแล้วนี่”
“ทำไมไม่มีต้าฟี่ เจลาโตนี แล้วก็อูลูเมเล่ล่ะ?”
หลิงเย่าหลบสายตา “ห้างที่ฉันไปพอดีไม่มีน่ะ”
“พูดความจริงมา”
“อาเย่า จำไม่ได้เหรอว่าคุณเคยรับปากฉันไว้ ว่าจะไม่โกหก ไม่ปิดบัง แล้วจะพูดความจริงทุกอย่าง”
หลิงเย่าทุบฟูกอย่างหงุดหงิด “พวกนั้นไม่คู่ควรจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุณ”
หยุนอี้เข้าใจขึ้นมาทันที แล้วหัวเราะออกมา “เพราะพวกนั้นเป็นผู้ชาย คุณเลยหึงเหรอ?”
เมื่อถูกจับได้ หลิงเย่าก็หันหน้าหนีอย่างกระอักกระอ่วน ไม่ยอมมองเธอ
“อาเย่า ตอนหึงนี่น่ารักจริง ๆ เลย”