เมื่อนึกถึงของที่เธออาจต้องใช้ในช่วงมีประจำเดือน หลิงเย่าก็พลันหน้าแดงขึ้นมา แดงลามไปจนถึงใบหู
……
เมื่อมาถึงหน้าวิลล่า เขากำลังจะขึ้นรถออกไปพอดี ก็พบพนักงานร้านดอกไม้ที่นำดอกไม้มาส่ง
พนักงานอดบ่นไม่ได้ว่าที่นี่หายากเหลือเกิน ขับรถวนอยู่นานกว่าจะหาเจอ วันนี้พนักงานอีกคนก็ลางาน เขาต้องมาส่งเอง ร้านดอกไม้เลยต้องปิดไปครึ่งวัน เสียโอกาสทำมาหากินจริง ๆ
หลิงเย่าไม่พูดพร่ำทำเพลง โอนเงินให้อีกก้อน แล้วบอกให้เขามาส่งดอกไม้ต่อไป วันไหนมาถึงก็วางไว้หน้าประตูได้เลย
พนักงานที่เมื่อครู่ยังบ่นอยู่ พอเห็นเงินก็ยิ้มหน้าบาน รีบก้มหัวประจบไม่หยุด “เป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้วครับ ต่อไปผมจะเลือกดอกไม้ที่สดที่สุดและสวยที่สุดมาส่งให้คุณแน่นอน!”
หลิงเย่าลงชื่อรับของ ก่อนนำดอกไม้ไปวางไว้ในห้องรับแขก แบบนี้หยุนอี้ลงมาชั้นล่างเมื่อไรก็จะมองเห็นทันที
……
หลิงเย่าไปถึงสโมสรก็เริ่มฝึกซ้อม
ร่างกายนี้มีเรี่ยวแรงเหลือเฟือทุกวัน หลังจากได้นอนเตียงเดียวกับหยุนอี้แล้ว เขาก็อยากเอาเรี่ยวแรงที่มีล้นเหลือทั้งหมดไปใช้กับเธอ แต่ร่างบอบบางอ่อนนุ่มของเธอคงรับไม่ไหว
เขาจึงทำได้แค่มาชกมวยที่สโมสร การฝึกชกมวยกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาไปแล้ว
หลังชกอยู่หนึ่งชั่วโมง หลิงเย่าที่เหงื่อท่วมตัวก็เดินออกไปสูบบุหรี่