“เรื่องแต่งงาน...”
กู้จี้หย่วนก้มมองเธอ แต่กลับพบว่าเธอหลับไปแล้ว จึงประคองเธอให้นอนลงอย่างเบามือและไม่ได้ถามต่อ
……
หลายวันต่อจากนั้น หยุนอี้ยังคงเก็บกวาดคฤหาสน์ตามปกติ
คฤหาสน์หลังนี้ใหญ่โตเกินไป แค่ทำความสะอาดห้องครัวเสร็จ หยุนอี้ก็ไม่อยากขยับตัวแล้ว
ส่วนกู้จี้หย่วนแทบไม่แสดงตัว เขาไม่ชอบคนเยอะหรือสถานที่ครึกครื้น ปกติมักอยู่คนเดียวในห้องหนังสือหรือมุมมืด
เขาไม่เคยไปบริษัท และไม่ชอบเข้าประชุมด้วย
งานทั้งหมดของเขาสั่งการผ่านอีเมลและโปรแกรมสื่อสารภายใน แทบไม่มีการพูดคุยกันต่อหน้า
มีเพียงเวลาที่ลูกน้องรายงานงานหรือพูดคุยเรื่องงบการเงิน กู้จี้หย่วนจึงจะเปิดเสียงสนทนา แต่ก็ใช้เวลาไม่นาน
บางครั้งหยุนอี้ถึงกับรู้สึกเหมือนตัวเองต่างหากที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้
เธอกวาดตามองห้องนับไม่ถ้วนภายในคฤหาสน์
“ระบบจ๋า ขออุปกรณ์ทำความสะอาดแบบรวดเร็วทันใจสักชิ้นได้ไหม?”
ระบบปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว “ได้เลย โฮสต์”
แสงสีทองวาบผ่าน อณูแสงเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นกลางอากาศราวกับหิ่งห้อย ก่อนจะรวมตัวเป็นเกลียวแสงหมุนวน สิ่งของรกรุงรังที่ถูกแสงนั้นสัมผัสพลันสะอาดเอี่ยมในชั่วพริบตา
【อุปกรณ์ทำความสะอาดทำงานแล้ว: อัตราการชำระล้างพื้นที่ 100% อัตราการทำความสะอาดสิ่งของ 100% อัตราการทำความสะอาดพื้น ผนัง โต๊ะ และเก้าอี้ 100%!】
【ผลเสริม: ความสดชื่นของพื้นที่ +50% ความสบายของสภาพแวดล้อม +30%!】
หยุนอี้ขยี้ตา แสงระยิบระยับเมื่อครู่หายไปแล้ว “ระบบจ๋า ตอนนี้พัฒนาไปไกลขนาดนี้แล้วเหรอ?”