บทที่ 55 ร้อยพิษมิกล้ำกราย การค้นพบครั้งใหม่!
ผู้ถูกสวรรค์เลือกอันดับหนึ่งจากอาณาจักรหลู่ซงนามมิเกล หน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
ในฐานะผู้ควบคุมสิ่งลึกลับที่ปลุกพลังได้เพียงสัตว์เลี้ยงลึกลับระดับสีเขียว เขาไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อยว่าจะต่อต้านได้
เขาจ้องเขม็งไปยังยาดานสองเม็ดบนถาด สมองแล่นเร็วจี๋
“เม็ดสีดำนั่น ผิวมีลายกะโหลกด้วย ต้องเป็นยาพิษที่กินแล้วตายแน่! ส่วนเม็ดสีแดงนี่ ไม่เพียงสีสันสดใส ยังส่งกลิ่นหอมประหลาด ต้องเป็นยาบำรุงที่ช่วยให้ผ่านภารกิจได้อย่างปลอดภัยแน่นอน!”
มิเกลตัดสินใจเลือกสิ่งที่ตนคิดว่ามีเหตุผลที่สุด
เขาคว้ายาดานสีแดงสดขึ้นมา แล้วกลืนลงคอโดยไม่ลังเล ภายใต้สายตาของสิ่งลึกลับประทานยา
“อึก”
เมื่อยาดานลงท้อง มิเกลเพิ่งผ่อนลมหายใจ เตรียมจะเช็ดเหงื่อเย็น
ทว่าในวินาทีถัดมา!
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนพลันระเบิดออกจากปากของเขา ยาดานสีแดงที่ดูเหมือนส่งกลิ่นหอมประหลาดนั้น ออกฤทธิ์เร็วและรุนแรงจนเหลือเชื่อ
ผิวหนังส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้าของมิเกลเริ่มพุพองและเน่าเปื่อยด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า
หนองสีเหลืองอมเขียวผสมเลือดไหลซึมออกมาอย่างบ้าคลั่ง เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อราวกับถูกกรดเข้มข้นกัดกร่อน หลุดลอกจากกระดูกทีละชิ้น
จากตอนกลืนยาดานจนกลายเป็นกองเลือดเนื้อเละเทะ กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที
มิเกลไม่มีแม้แต่โอกาสเรียกสัตว์เลี้ยงลึกลับออกมาต่อต้าน ก็สิ้นใจตายคาที่!
เวลานี้เอง ทุกคนจึงหวาดผวาจนพบว่า ในเงามุมห้องปรุงยา มีสิ่งลึกลับร่างเตี้ยตัวหนึ่งยืนอยู่ ในมือถือพู่กันเก่าด้ามหนึ่ง