บทที่ 18 คัมภีร์เทพมารกระดูกขาว สยบสิ่งลี้ลับกระดูกขาว!
เขามองท่าทางจริงจังของลู่เสวี่ยเหยาแล้วแอบขำในใจ “คิดจะอาศัยเพลิงลี้ลับกระจอก ๆ นั่นขับไล่สิ่งลึกลับหรือ? ช่างเป็นการผลาญของล้ำค่าเสียจริง”
ในสายตาของผู้บำเพ็ญมาร สิ่งลึกลับระดับสูงที่เร่ร่อนอยู่ทั่วทุ่งร้างเหล่านี้ ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าเคลื่อนที่และเป็นแหล่งเก็บเกี่ยวประสบการณ์บำเพ็ญทั้งสิ้น
ไล่พวกมันไปแล้ว แล้วจะบำเพ็ญวิชามารอะไรได้อีก?
แผนการที่แท้จริงของลู่หลี คือชี้แนะให้ลู่เสวี่ยเหยาวางม่านพลังสังหารสายมารไว้รอบอาณาเขตแห่งนี้!
ไม่ว่าจะเป็นม่านพลังชำแหลกเลือดที่มุ่งจัดการร่างกาย หรือม่านพลังหลอมวิญญาณที่มุ่งจัดการวิญญาณ ขอเพียงสร้างม่านพลังสำเร็จ สิ่งลึกลับตนใดกล้าบุกเข้ามา ก็จะถูกกักวิญญาณหลอมดวงจิต แล้วนำไปแปรเป็นวัตถุดิบฝึกฝนคัมภีร์เทพโลหิตและคัมภีร์จักรพรรดิหมื่นวิญญาณทั้งหมด
“หากต้องการวางม่านพลังหลอมวิญญาณ นอกจากใช้ธงหมื่นวิญญาณเป็นแกนกลางของค่ายกลแล้ว ยังต้องใช้วัสดุธาตุหยินชนิดหนึ่งที่เรียกว่าไม้บำรุงวิญญาณมาหลอมสร้างธงประจำม่านพลังด้วย”
ญาณของลู่หลีกวาดสำรวจทั่วทุ่งร้าง
แม้ไม้บำรุงวิญญาณจะไม่ใช่ของหายากในโลกเสวียนเทียน แต่กฎเกณฑ์ของทุ่งร้างนิรันดร์แห่งนี้ย่อมแตกต่างออกไป
เขาค้นหาอยู่รอบหนึ่ง แต่ก็ไม่พบร่องรอยของไม้บำรุงวิญญาณ
อย่างไรก็ตาม ญาณของเขากลับตรวจพบก้อนหินสีเทาจำนวนมากที่แผ่คลื่นประหลาดออกมา ในหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากอาณาเขตราวยี่สิบลี้
นี่คือ “ศิลาลึกลับ” ที่ลู่เสวี่ยเหยากำลังตามหา ลู่หลีสัมผัสตรวจสอบอย่างละเอียด แววตาฉายแววประหลาดใจ “ศิลาลึกลับที่ว่านี้ ภายในมีลวดลายพลังหยินชั่วร้ายตามธรรมชาติซ่อนอยู่ คิดไม่ถึงว่าจะมีคุณสมบัติคล้ายคลึงกับไม้บำรุงวิญญาณ