ซ่างซิ่วชิงเดินทางจากเซี่ยงไฮ้กลับมายังกวานหลานถิงในกูซูตลอดทาง ก็นั่งโมโหไปทั้งเส้น
เพิ่งก้าวเข้าบ้าน ก็เห็นสวีฉางฉินนอนทาบอยู่บนรถดูคาติที่หลิวอี้เฟยให้มา หน้าตาสะบายใจสุดๆ แทบจะระเบิดอารมณ์
เธอตรงเข้าไป เอื้อมมือจับหูเขา
แรงไม่หนักไม่เบา แต่ก็ทำเอาสวีฉางฉินถึงกับงง
ตั้งแต่เด็กจนโต ในฐานะทายาทชายเพียงคนเดียวในเก้าชั่วอายุของตระกูล เขาไม่เคยโดนทำแบบนี้มาก่อน
"ย่า! นี่จะทำอะไรหนะ?" สวีฉางฉินเจ็บจนหน้าบึ้ง รีบเอ่ยปาก
ความคิดแรกของเขาคือ ย่าคงไปโดนเรื่องอะไรมาจากเซี่ยงไฮ้ เพราะเขาแอบคบกับหลิวอี้เฟย แล้วสองคนน่าจะมีเรื่องขุ่นเคืองกัน
เขายังไม่ทันได้ขยี้หู ก็รีบแก้ตัวแทนหลิวอี้เฟยทันที น้ำเสียงทั้งร้อนรนจริงใจ
"ย่า ระหว่างพวกย่าเจอกันคงมีเข้าใจผิดอะไรสักอย่าง อี้เฟยเค้าเป็นคนดีจริงๆ นุ่มนวลแล้วก็รู้จักกาลเทศะ ย่าอย่าไปโทษเค้าเลยนะ"
ฮึ่ย
ซ่างซิ่วชิงพอคิดถึงตอนที่หลิวอี้เฟยชำระเงินอย่างจนด้วย ก็ยิ่งโมโหหนักขึ้นไปอีกเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซค์ราคาแพงคันนี้
"เอ็งนี่มันอกตัญญูจริงๆ ทำเอาหน้าตระกูลแทบไม่เหลือ"
"ต่อให้ย่ายังไม่ยอมรับหล่อนเป็นสะใภ้ตระกูลสวี แต่หล่อนก็เป็นแฟนเอ็งจริงไหม"
"หล่อนคบกับเอ็งแล้วถูกจับได้ ต้องเจอเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถูกทั้งโลกด่า ถูกบีบให้ขายบ้านใช้หนี้ ลำบากขนาดนั้น"