【คนคลั่งยามสิ้นหวัง: ทำงานเมื่อตกอยู่ในวิกฤต (เลือกได้ว่าจะเปิดใช้งานหรือไม่) เมื่อเปิดใช้งานจะล้างสถานะผิดปกติทั้งหมด ฟื้นฟูสถานะกลับสู่จุดสูงสุด ค่าสถานะทั้งหมด +100% ความเสียหายจากวิชายุทธ์ +100% ภูมิคุ้มกันต่อการควบคุม มีผล 3 นาที คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง】
【ตรวจพบวิกฤต คนคลั่งยามสิ้นหวังทำงาน ต้องการเปิดใช้งาน《คนคลั่งยามสิ้นหวัง》หรือไม่】
จางเฉินมองข้อความแจ้งเตือนสองบรรทัดนี้ มุมปากแทบห้ามไม่อยู่จนเกือบจะยกยิ้มแบบจอมยุทธ์หน้าบาก
‘คนวางแผนเกม ฉันขอถอนคำด่าก่อนหน้านี้ก็แล้วกัน’
‘นายเข้าใจการหยิบยื่นความช่วยเหลือยามคับขันจริง ๆ’
“เปิดใช้งาน”
ไม่มีลังเล
【สกิลติดตัว《คนคลั่งยามสิ้นหวัง》เปิดใช้งานแล้ว】
【ล้างสถานะผิดปกติ: การกัดกร่อนจากหมอกกลืนวิญญาณเก้าแดนนรก】
【ฟื้นฟูสถานะกลับสู่จุดสูงสุด】
【ค่าสถานะทั้งหมด +100%】
【ความเสียหายจากวิชายุทธ์ +100%】
【ภูมิคุ้มกันต่อการควบคุม】
【เวลาคงเหลือ: 03:00】
ชั่วพริบตานั้น จางเฉินรู้สึกร้อนวูบไปทั่วร่าง ราวกับกลายเป็นนักรบคลั่งที่เปิดท่าไม้ตาย
พละกำลังเพิ่มขึ้นสองเท่า
ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นสองเท่า
ความเร็วเพิ่มขึ้นสองเท่า
ค่าพลังปราณเพิ่มขึ้นสองเท่า
ความรู้สึกหนักอึ้งจากการถูกหมอกกดทับหายไปจนหมดสิ้น
เขารู้สึกได้ว่าเส้นเลือดบนกำปั้นปูดโปน พลังปราณใต้ผิวหนังแทบจะทะลักออกมา
‘พละกำลัง 3,000+ ความเสียหาย 6,000+’
‘ยายแก่ เธอนี่โชคดีจริง ๆ’
จางเฉินเงยหน้ามองยายกระดูกแห้ง
แววตาฉายความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
ยายกระดูกแห้งสังเกตเห็นความผิดปกติ
นางฝึกฝนวิชาวิญญาณหยินมาหลายสิบปี จึงไวต่อการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณเป็นอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้เจ้าหนุ่มตรงหน้าเหมือนหนูที่ถูกแมวไล่ต้อนจนมุม
แต่ตอนนี้แววตาที่เขามองนางกลับเหมือนกำลังมองเหยื่อที่คิดว่า ‘ร้องสิ ยิ่งร้องดังเท่าไร ฉันก็ยิ่งตื่นเต้น’