ด้านในมีเสียงกุกกักเบา ๆ ดังออกมา
ขณะที่ไช่จิ้นกำลังจะเคาะประตูอีกครั้ง ประตูก็เปิดออก
หลิวชิ่งเหวินเปลือยท่อนบน เหงื่อท่วมศีรษะ เขายิ้มเจื่อน ๆ อย่างเขินอาย “แหะ ๆ พี่จิ้น รู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่?”
ไช่จิ้นขมวดคิ้ว “นายทำอะไรของนาย?”
เขาผลักประตูแล้วเดินเข้าไป “มาคุยเรื่องที่ต้องทำพรุ่งนี้หน่อย”
หลิวชิ่งเหวินเดินตามหลังอย่างกระอักกระอ่วน “เอาไว้ค่อยคุยกันตอนผมกลับห้องทีหลังได้ไหม”
“ตอนนี้ไม่ค่อยสะดวกน่ะ”
“ไม่สะดวกอะไร ในห้องมีคนอื่นอยู่เหรอ?”
พูดพลางไช่จิ้นก็กวาดตามองไปรอบ ๆ
เมื่อเดินไปใกล้ห้องน้ำด้านใน เขาก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนจัดผมอยู่หน้ากระจก
เธอกล้ามาก ทั้งตัวไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น แผ่นหลังหันให้ไช่จิ้นจนเห็นเต็มตา
ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน รูปร่างได้สัดส่วน
หญิงสาวดูเหมือนไม่คิดจะหลบหน้าหลบตาเลยแม้แต่น้อย เธอหันกลับมาแล้วยกมือทักไช่จิ้นอย่างเปิดเผย “ไฮ สวัสดี ฉันชื่อ...”
“โธ่เว้ย!”
หลิวชิ่งเหวินเพิ่งรู้ตัว รีบปิดประตูทันที
“แหะ ๆ พี่จิ้น เพื่อนที่เพิ่งรู้จักวันนี้น่ะ คุยกันข้างนอกแล้วพบว่ามีอะไรคล้ายกันหลายอย่าง”
“เราเลยมาคุยกันต่อที่นี่ เผื่อจะได้ค้นพบว่ามีอะไรที่ต่างกันบ้าง”
สีหน้าไช่จิ้นไม่ค่อยดีนัก เขาพูดสั้น ๆ ว่า “จัดการให้เรียบร้อยแล้วกลับห้อง”
จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป หลิวชิ่งเหวินถึงกับปวดหัวตุบ ๆ
พอไช่จิ้นไปแล้ว เขาก็เปิดประตูห้องน้ำ “อย่างน้อยก็ใส่กางเกงในหน่อยสิพี่สาว ทำแบบนี้ผมลำบากใจนะ!”