“เป็นเจ้าหน้าที่รัฐแท้ ๆ แต่กลับรู้กฎหมายแล้วยังทำผิดกฎหมาย!”
“นี่ไม่ใช่แค่ใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบแล้วนะ แก...แก!”
“โมโหจนจะบ้าตายอยู่แล้ว! คอยดูเถอะ ฉันจะจัดการพวกแกให้หนัก กล้าดียังไงมาปลอมตัวเป็นคนจากที่ว่าการอำเภอ หลอกลวงชาวบ้านไปทั่ว!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจอำเภอหยวนหลี่
ลูกน้องที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขากลับก่อเรื่องบ้าบิ่นถึงขนาดนี้
ทำเรื่องแบบนี้ก็แล้วไปเถอะ แต่ยังจะไปปิดโรงงานของคนอื่นอีก!
ปิดโรงงานคนอื่นก็แล้วไป ยังจับนายอำเภอขังไว้ข้างในอีก!
แถมยังปลอมตัวเป็นคนจากที่ว่าการอำเภอด้วย!
ชายวัยกลางคนยังไม่กระอักเลือดออกมาก็นับว่าเก่งแล้ว
เขากระชากแถบปิดผนึกออก แล้วตะโกนลั่น “แน่จริงก็ปิดผมขังไว้ข้างในด้วยสิ!”
โครม!
ตำรวจวัยกลางคนผลักประตูเหล็กอย่างแรง ก่อนเดินเข้าไปด้านใน
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบวินาทีเท่านั้น
ผู้คนด้านนอกต่างได้สติกลับมาเพราะเสียงประตูเหล็กกระแทก
ด้านนอก หวังเหวินจวินยืนสมองว่างเปล่า
“นะ...นายอำเภออยู่ข้างในจริง ๆ เหรอ?”
เขารู้สึกมึนงง ก่อนทรุดลงไปกองกับพื้น
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนก็ทรุดลงไปเช่นกัน
หลิวเฟิ่งเซียนยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเดินเข้ามาถามเสียงเบาอย่างตะกุกตะกัก
“หลานชาย ตอนนี้...ยังจะแปะอยู่ไหม?”
“แปะบ้านแกสิ! ฉันโดนพวกน้าหลานทำซวยไปด้วยแล้ว!”
พูดจบเขาก็พุ่งเข้าไปจะทำร้ายคนอื่นโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น แต่ตำรวจที่ตามชายวัยกลางคนมาควบคุมตัวเขาไว้ได้อย่างรวดเร็ว
จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากกลุ่มพ่อค้าแม่ค้าที่ล้อมดูอยู่
“ดี!”
จากนั้นเสียงปรบมือก็ดังขึ้นจากด้านนอก คนงานด้านในเองก็เริ่มปรบมืออย่างกึกก้อง