เรียวขาคู่งามอยู่ห่างจากแขนของไช่จิ้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร
กลิ่นสบู่หอมสะอาดที่ยังติดตัวหลังอาบน้ำ ผสมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ เฉพาะตัวของสาวน้อยวัยสิบแปดสิบเก้า
ชั่วพริบตาเดียวก็ทำให้จิตใจของไช่จิ้นชุ่มชื่นขึ้น
ไช่จิ้นวางหนังสือพิมพ์ในมือลง เงยหน้าขึ้นตอบว่า “คืนนี้พวกเขายังมีธุระต้องจัดการ พอผ่านไปอีกสองสามวันก็ไม่มีอะไรแล้ว”
“ร้อนไหม?”
หวังเสี่ยวลี่ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เพิ่งสระไปด้วย ขยับมานั่งข้างไช่จิ้นอย่างอยากรู้อยากเห็นไปด้วย
“รู้สึกร้อนกว่าอำเภอหยวนหลี่นิดหน่อย แล้วนี่นายกำลังอ่านอะไรอยู่เหรอ?”
ไช่จิ้นยิ้ม “หลังจากฉันกับลิงน้อยออกมาจากอำเภอหยวนหลี่ ก็ทำเรื่องนี้มาตลอด”
“เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังนะ”
“อื้ม ได้เลย”
หวังเสี่ยวลี่ขยับเก้าอี้เล็กน้อย หลังตรงขึ้นไม่น้อย
เรียวขาคู่สวยใต้กางเกงขาสั้นวางชิดกัน ดูราวกับนักเรียนประถมกำลังฟังคุณครูอธิบาย
ไช่จิ้นเล่าให้เธอฟังหลายเรื่อง
ทั้งใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นคืออะไร หุ้นคืออะไร
แน่นอนว่าเขาไม่ได้บอกว่าตัวเองหาเงินได้มากแค่ไหน เพราะกลัวหวังเสี่ยวลี่จะตกใจ
หวังเสี่ยวลี่ตั้งใจฟังเป็นพิเศษ จนไม่ทันสังเกตท่าทางของตัวเอง
เสื้อแขนสั้นคอกลมไม่ได้เปิดเผยอะไรเลย แต่หวังเสี่ยวลี่อาจจะมีรูปร่างอวบอิ่มเกินไป จึงเผลอเผยให้ไช่จิ้นเห็นบางส่วนโดยไม่รู้ตัว
ไช่จิ้นเองก็เหลือบมองโดยไม่ได้ตั้งใจพอดี และสายตานั้นก็ถูกหวังเสี่ยวลี่เห็นเข้า
ใบหน้าเธอแดงวาบ รีบลุกขึ้นยืน “ฉะ...ฉันกลับไปนอนก่อนนะ”