ผู้ช่วยพยักหน้า “เมื่อกี้มีคนเห็นเธออยู่ข้างล่าง แถมยังเห็นเหอข่ายพูดอะไรแปลก ๆ กับผู้ชายที่อยู่ข้างเธอด้วย”
“เล่ามาสิ” เฉินฮ่าวเดินไปทางบันไดอย่างสบาย ๆ
ผู้ช่วยเล่าให้ฟังอย่างรวดเร็ว
เฉินฮ่าวเข้าใจเรื่องราวทันที
เขาหัวเราะลั่นแล้วพูดว่า “พี่เขยของฉันคงดมกลิ่นแล้วตามมาถึงนี่สินะ”
‘ดี ไปกันเถอะ ไปพบพี่เขยที่เคยทำให้เหอข่ายเกือบโมโหจนตายกันหน่อย!’
เรื่องบาดหมางระหว่างไช่จิ้น เหอข่าย และเฉินนี เฉินฮ่าวพอรู้อยู่บ้าง
แต่ก็ไม่ได้รู้ละเอียดนัก
เขาคิดว่าไช่จิ้นเป็นแค่กรรมกร แล้วก็ได้งานทำในโรงงาน
เจ้าหญิงกลับทิ้งเจ้าชายอย่างเหอข่าย แล้วไปหลงรักกรรมกรคนหนึ่ง
เรื่องราวน้ำเน่าต่าง ๆ จึงเริ่มขึ้น ราวกับหลุดมาจากนิทาน
เขารู้ด้วยว่าเฉินนีไปทำอะไรบางอย่างข้างนอก โดยมีกรรมกรคนนี้อยู่ด้วย
แต่เขาไม่เคยคิดจะสืบให้ลึกกว่านั้น และยังเชื่อเหมือนเดิมว่ากรรมกรคนนี้กำลังอาศัยเส้นสายของเจ้าหญิงสร้างเนื้อสร้างตัว
ในใจเขาดูแคลนเรื่องนี้อย่างยิ่ง
เขาเดินลงมาถึงชั้นหนึ่งด้วยความรู้สึกเหยียดหยามอยู่ในใจ
เป็นอย่างที่คิด พอลงมาก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะด้านข้าง
เขาหัวเราะเสียงดังจากระยะไกล “ได้ยินพ่อพูดถึงแฟนของพี่มานานแล้ว ได้เจอตัวจริงวันนี้ก็สมคำร่ำลือจริง ๆ”
“พี่ ในเมื่อพี่เขยมาถึงแล้ว เมื่อกี้ทำไมไม่ขึ้นไปดื่มด้วยกันล่ะ”
คนที่โต๊ะหันมามองเฉินฮ่าวซึ่งกำลังเดินเข้ามา
สีหน้าเฉินนีพลันหม่นลง เธอไม่พูดอะไร