เมื่อยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าศพเน่าหน้าประตูจากไปแล้ว ไป๋อี้ก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยน แต่งกายเต็มยศแล้วเดินออกจากที่หลบภัย
พรสวรรค์คูลดาวน์เสร็จแล้ว ไป๋อี้รู้สึกว่าตัวเองกลับมาฮึดอีกครั้ง เขาเริ่มสำรวจรอบ ๆ ที่หลบภัย เพื่อหาร่องรอยของศพเน่าตัวนั้น
สุภาษิตว่าไว้ กลัวเห็นแมงมุม แต่ยิ่งกว่าคือหันไปอีกทีแมงมุมหายไปแล้ว
ไป๋อี้ตอนนี้ก็มีจิตใจแบบนั้น ด้วยความคล่องแคล่วของศพเน่าที่เขาได้เห็นเมื่อคืน ถ้าสักวันตอนกำลังทำงาน ถูกเจ้าสิ่งนี้แอบเข้ามาจัดการซักที มันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลย อาจโดนเก็บทันทีแค่ทีเดียวก็ได้
แต่ไป๋อี้ค้นหารัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบ ๆ ครบทั้งหมดแล้ว ก็ยังไม่พบร่องรอยของศพเน่า เห็นทีฟ้าจะมืดแล้ว สุดวิสัย เขาทำได้แค่ล้มเลิกไปก่อน
ด้วยหัวใจที่กระสับกระส่าย เขาเก็บน้ำจืดและฟางแห้งได้บางส่วน แล้วกลับไปที่ที่หลบภัย
เขาใช้เสียมเหล็กหนึ่งอันแลกไม้มา 200 หน่วย ก่อนจะทำเป็นรั้วไม้ ล้อมรอบที่หลบภัยไว้รอบแล้วรอบเล่าจนครบ แล้วก็พอใจปรบมือ
หลังจากนั้นก็เอาซากหมาป่าที่ลากกลับมาเมื่อวานวางไว้ที่ลานบ้าน ใช้บันทึกย่อยสลายทีละส่วน เหวี่ยงเครื่องในอะไรที่ไม่มีประโยชน์ทิ้งลงบ่อน้ำขอพรไปทั้งหมด (เฉพาะซากที่ยังไม่ถูกย่อยสลายเท่านั้นที่จะขอพรได้ สรุปจากในฟอรั่ม)
หนังหมาป่าถูกไป๋อี้ปูบนเตียงใช้เป็นฟูก เขี้ยวหมาป่าก็วางบนโต๊ะไว้เป็นของประดับ
เนื้อชิ้นต่าง ๆ นำไปหมักกับเกลือที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยน จากนั้นร้อยด้วยเชือกที่ถักจากฟาง แขวนไว้ที่ชายคาให้ลมแห้งหมัก