เวลาย้อนกลับไปในช่วงเย็น ตอนนี้สะเก็ดเลือดบนบาดแผลของไป๋อี้หลุดร่วงจนหมดแล้ว อาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
[พลัง:4][จิตใจ:9.1][ร่างกาย:4]
นี่คือค่าสถานะปัจจุบันของไป๋อี้ ต่อมาเขาก็เปิดใช้งานพรสวรรค์
"เปิด!"
[ปณิธานกระดูกสันหลังเหล็กกล้าถูกกระตุ้น สติ-95 สติปัจจุบัน 5/100 ได้รับการเพิ่มพลัง 2.75 เท่า]
[คำเตือน! สติของคุณต่ำกว่า 10 คุณตกอยู่ในความบ้าคลั่งถาวร คุณตกอยู่ในภาวะการรับรู้บิดเบือน]
[ได้รับการยกเว้น]
ความเจ็บปวดที่คุ้นเคย ไป๋อี้พบว่าเขาเริ่มชินกับมันแล้ว เขาเปิดแผงสถานะ
[พลัง:10/4][จิตใจ:9.1][ร่างกาย:10/4]
"เพิ่มพลัง 2.75 เท่า พลังและร่างกายน่าจะเพิ่มเป็น 11 ถึงจะถูก แต่ตอนนี้มีแค่ 10 เพราะมันถึงขีดจำกัดของมนุษย์แล้วงั้นเหรอ!"
ไป๋อี้วิเคราะห์ เขาแทบจะบรรยายความรู้สึกนี้ไม่ออก
ราวกับว่าโลกชัดเจนขึ้น ลวดลายเล็กๆ บนต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไปแปดเมตร กลายเป็นสิ่งที่ไป๋อี้มองเห็นได้อย่างชัดเจน
เสียงเล็กๆ น้อยๆ รอบข้างก็ถูกหูที่ไวเป็นพิเศษจับได้ เสียงลมกระทบประตูเกิดเป็นเสียงเอี๊ยดอ๊าด เสียงใบไม้เสียดสีกันเบาๆ ตอนร่วงลงพื้น รวมถึงเสียงกิ่งไม้ไหวเล็กน้อยที่เกิดเป็นเสียงซ่าๆ
ประสาทรับกลิ่นก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน กลิ่นอับเล็กน้อยจากใบไม้ผุบนพื้น กลิ่นคาวเลือดข้างที่หลบภัย กลิ่นเหงื่อและกลิ่นคาวเลือดบนตัวของตัวเอง
"ที่แท้กลิ่นเลือดของสัตว์ต่างชนิดกันก็ต่างกันขนาดนี้นี่เอง"
สิ่งที่ไป๋อี้รู้สึกได้ชัดเจนที่สุดคือสมองของเขา การมองเห็น การรับรส การได้ยิน การได้กลิ่น ข้อมูลมากมายและยุ่งเหยิงขนาดนี้ ถูกรวบรวมโดยสมองของเขาตลอดเวลา วิเคราะห์อย่างรวดเร็ว จัดระเบียบ แล้วส่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกไป
ไป๋อี้สูดหายใจเข้าลึกๆ ย้ายความสนใจไปที่ร่างกาย เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง เขาเดินไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง เตรียมทดสอบการกระโดด