ในขณะนั้น ณ สหรัฐอเมริกา ซึ่งอยู่อีกฟากของมหาสมุทร
เครื่องจักรขนาดมหึมาที่มีชื่อว่า ยูนิแวก วัน เพิ่งถูกส่งมาถึงสำนักงานสำมะโนประชากรของสหรัฐฯ เมื่อเดือนก่อน นี่คือคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์เชิงพาณิชย์เครื่องแรกในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ใช้หลอดสุญญากาศมากกว่า 5,000 หลอด กินพื้นที่กว่า 20 ตารางเมตร และหนักถึง 7 ตัน
ก่อนหน้านั้น ในปี 1946 ชาวอเมริกันก็สร้างคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์เครื่องแรกของโลกขึ้นมาแล้ว นั่นคืออีเนียก ใช้หลอดสุญญากาศถึง 18,000 หลอด โดยมีจุดประสงค์เฉพาะเพื่อคำนวณวิถีกระสุนปืนใหญ่
ส่วนมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในอังกฤษก็สร้างอีดแซ็กขึ้นมาได้ในปี 1949 นับเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่สามารถเก็บโปรแกรมไว้ได้
กล่าวอีกอย่างคือ ณ ปี 1951 นี้ มีเพียงสองประเทศทั่วโลกเท่านั้นที่สร้างคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ซึ่งใช้งานได้จริงสำเร็จ ได้แก่สหรัฐอเมริกาและอังกฤษ ประเทศอื่น ๆ รวมถึงหัวกั๋ว ยังไม่มีความคืบหน้าในด้านนี้เลย
และตอนนี้ หน่วยคำนวณตรรกะด้วยหลอดสุญญากาศเครื่องแรกของหัวกั๋วก็อยู่ในห้องทดลองแห่งนี้
แม้มันจะเป็นเพียงหน่วยคำนวณ ยังไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นคอมพิวเตอร์ที่สมบูรณ์ แต่ก็หมายความว่าหัวกั๋วกำลังก้าวตามให้ทัน
······
หลังการสาธิตจบลง ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่ง
จ้าวเจียจวิ้นเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อน
“สหายหลินหย่วน ข้ามีเรื่องอยากถาม” เขาดันแว่นขึ้นเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด “ก่อนหน้านี้ท่านเคยพูดไว้ในโทรเลขว่า หน่วยคำนวณตรรกะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของคอมพิวเตอร์ แล้วในความคิดของท่าน คอมพิวเตอร์ที่สมบูรณ์ควรมีหน้าตาอย่างไร?”
หลินหย่วนไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ถามกลับว่า “สหายเจียจวิ้น เจ้าคิดว่าอย่างไร?”