เขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แววตาค่อย ๆ ลุกโชนด้วยประกายร้อนแรง
“แต่สหายทั้งหลาย เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญแล้ว”
“สิ่งสำคัญคือ ผมมองเห็นทิศทางการพัฒนารถถังในอนาคตจากรถถังรุ่น 51 แนวคิดการออกแบบรถถังของหัวกั๋กล้ำหน้ากว่าแบบที่เรามีอยู่ในประเทศทุกแบบ”
“ผมศึกษาการออกแบบรถถังมาสามสิบปีแล้ว แต่ไม่เคยเห็นแบบที่สมบูรณ์และประสานสอดคล้องกันขนาดนี้มาก่อน”
เขายืดหลังตรง น้ำเสียงพลันดังขึ้น
“เมื่อพิสูจน์แนวคิดการออกแบบเหล่านี้แล้ว ผมมั่นใจว่าจะสร้างรถถังที่ล้ำหน้าที่สุดในโลกให้สหภาพโซเวียตได้!”
คำพูดนั้นราวกับก้อนหินที่ตกลงกลางผืนน้ำอันสงบนิ่ง
ห้องประชุมพลันอื้ออึงขึ้นมา
บางคนสงสัยว่าโคชกินยกยอแบบของหัวกั๋กสูงเกินไป บางคนรีบซักถามรายละเอียดเกราะและปืนใหญ่ ขณะที่ตัวแทนจากหน่วยงานอุตสาหกรรมการทหารหลายคนขยับเข้ามารวมกลุ่มกันแล้วเริ่มถกแผนรถถังรุ่นถัดไปของตนเสียงเบา
“เงียบ!”
นิโคลาเคาะโต๊ะสองสามครั้ง เสียงถกเถียงจึงหยุดลง
เขาไม่ได้ประเมินแนวคิดของโคชกินในทันที แต่หันไปมองเนียโกกินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“สหายเนียโกกิน คุณรับผิดชอบตรวจสอบข้อมูลซ้ำ แล้วข้อสรุปของคุณคืออะไร?”
เนียโกกินก้าวออกมาข้างหน้า ใบหน้ายังแดงอยู่เล็กน้อย
“ท่านรัฐมนตรีนิโคลา ผมไม่เคยไปหัวกั๋ก จึงไม่ขอตัดสินสถานการณ์ที่นั่นเพิ่มเติม งานของผมมีเพียงตรวจสอบค่าต่าง ๆ ที่สหายโคชกินนำกลับมา”
เขาเปิดบันทึกการตรวจสอบในมือ
“ผมตรวจวัดข้อมูล ภาพถ่าย บันทึกการทดสอบวิ่งบนถนน และค่ากำลังเครื่องยนต์ทีละรายการแล้ว สหายเปตรอฟก็ตรวจสอบส่วนของระบบส่งกำลังด้วยเช่นกัน ข้อมูลแต่ละรายการสอดคล้องยืนยันกัน ไม่พบข้อผิดพลาดในการคำนวณ”