นิโคลายกเปลือกตาขึ้นมองเขา “อ้อ? ข่าวอะไร?”
ชุยคอฟไม่ได้ตอบคำถามของเขาตรง ๆ แต่รีบวางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วหยิบแฟ้มหนาเตอะที่ทำจากกระดาษคราฟต์ออกมา
บนปกแฟ้มพิมพ์ข้อความสีแดงเด่นสะดุดตาไว้บรรทัดหนึ่ง: ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับรถถังหลักรุ่น 51 ของหัวกั๋ว
“พูดให้ถูก แฟ้มนี้ไม่ใช่ข้อมูลใหม่แล้ว” ชุยคอฟเลื่อนแฟ้มไปกลางโต๊ะยาว “เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของเราได้ข้อมูลชุดนี้มานานแล้ว เพียงแต่จำกัดวงผู้รับรู้ไว้อย่างแคบมาก สหายบางคนในที่นี้เคยอ่านเนื้อหาครบถ้วนแล้ว ส่วนบางคนก็ได้ยินแค่ข้อสรุปไม่กี่ประโยค”
เขาหยุดครู่หนึ่ง ก่อนกวาดตามองทั้งสองฟากของโต๊ะยาว
“วันนี้ที่นำแฟ้มมาที่นี่ หนึ่งก็เพื่อให้ทุกท่านเข้าใจรถถังรุ่น 51 อย่างครบถ้วน สองก็เพื่อเพิ่มเติมข้อมูลจากการทดสอบจริงล่าสุดที่เราเพิ่งได้รับมา ข้อมูลบางส่วนในแฟ้มก่อนหน้านี้เชื่อถือไม่ได้แล้ว”
นิโคลาหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดหน้าแรก
ข้างในมีรูปถ่ายชัดเจนหลายใบ ในภาพ รถถังคันหนึ่งจอดอยู่หน้าโรงงาน ลำกล้องปืนชี้เฉียงขึ้นด้านบน ตัวรถเตี้ยและป้อมปืนทรงลิ่มแผ่แรงกดดันออกมาอย่างหนักหน่วง
นิโคลาเปิดดูไปสองสามหน้า แล้วส่งแฟ้มให้คนข้างกาย
แฟ้มค่อย ๆ ถูกส่งต่อไปตามโต๊ะยาว ภายในห้องประชุมเหลือเพียงเสียงกระดาษพลิกเสียดสีกัน คนที่ก่อนหน้านี้ยังถกเถียงเรื่องการให้ความช่วยเหลือ ต่างพากันจดจ่ออยู่กับรูปถ่ายและข้อมูลเหล่านั้น
เมื่อแฟ้มถูกส่งผ่านไปได้ครึ่งโต๊ะยาว นิโคลาจึงหันไปถามชุยคอฟ “หน่วยงานอุตสาหกรรมการทหารประเมินแล้วหรือยัง?”
“ประเมินแล้ว” ชุยคอฟพยักหน้า “สหายอุสตินอฟจากกระทรวงอุตสาหกรรมเครื่องจักรแห่งที่หนึ่งเป็นคนจัดให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินด้วยตัวเอง แต่มีข้อถกเถียงอีกหลายเรื่องที่ยังหาข้อยุติไม่ได้จากภาพถ่ายและข้อมูลในแฟ้มเพียงอย่างเดียว เพราะอย่างนั้น ผมเลยให้สหายโคชกินไปหัวกั๋วอีกครั้ง เพื่อตรวจสอบสภาพจริงของรถถังรุ่น 51 ด้วยตัวเอง”