จอมพลเนี่ยมองหลินหย่วนแล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ สหายหลินหย่วนไม่เพียงมีฝีมือด้านเทคนิคยอดเยี่ยม แต่ยังมีความรับผิดชอบสูง ที่สำคัญที่สุดคือรักชาติอย่างยิ่ง!
เป็นคนที่ฝากเรื่องใหญ่ไว้ได้!
จู่ ๆ จอมพลเนี่ยก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “จริงสิ ยังมีอีกเรื่อง ฉันจะบอกนายไว้ก่อน นายเตรียมใจให้ดี”
หลินหย่วนชะงักไป
“เชิญท่านพูดได้เลย”
จอมพลเนี่ยมองเขา แววตาซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย
“หลินหย่วน จริง ๆ แล้วตั้งแต่ตอนที่นายสร้างปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่น 50 เสร็จ...”
“คนอเมริกันก็จับตานายแล้ว”
จอมพลเนี่ยกล่าวช้า ๆ “หลังจากปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่น 50 เครื่องยิงจรวด และปืนใหญ่จรวดทยอยปรากฏในสนามรบเกาหลี หน่วยข่าวกรองของกองทัพสหรัฐฯ ก็แตกตื่นกันยกใหญ่”
“แนวคิดในการออกแบบอาวุธพวกนี้ล้ำหน้ามาก ไม่เหมือนอาวุธแบบโซเวียต กลับคล้ายของอเมริกา แต่ยังทรงพลังกว่าอาวุธที่กองทัพสหรัฐฯ ใช้อยู่ในปัจจุบันเสียอีก”
หมายเหตุ: ในปี 1951 อเมริกายังไม่รู้ว่าสหภาพโซเวียตแอบนำปืนไรเฟิลเอเค 47 เข้าประจำการตั้งแต่ปี 1947 จนถึงปี 1953 สายลับซีไอเอของอเมริกาถึงพบแบบร่างของปืนเอเค 47
“พวกเขาสืบไปสืบมา สุดท้ายก็เจอชื่อที่น่าสงสัยอยู่หลายชื่อ”
“หนึ่งในนั้นก็คือนาย สหายหลินหย่วน”
“จบจากภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลของสแตนฟอร์ด แล้วกลับประเทศเมื่อปีก่อน”
เสียงของจอมพลเนี่ยทุ้มต่ำ
“เอฟบีไอถึงกับไปหาผู้อำนวยการสแตนฟอร์ด ถามเรื่องนายซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเรียนอะไรมาบ้าง ติดต่อกับใครบ้าง ก่อนกลับประเทศเอาอะไรติดตัวมาด้วย”
“พวกเขาจับตานายแล้ว”
“แถมยังใส่ชื่อนายไว้ในบัญชีเฝ้าระวังเป็นพิเศษด้วย”
หลินหย่วนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ภายในใจปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์โหมซัด
“แต่นายไม่ต้องกังวลเกินไป ตอนนี้นายยังไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของพวกเขา”
“ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งเหรอ?”
“อืม” จอมพลเนี่ยพยักหน้า “ตอนที่คนอเมริกันเพิ่งพบปืนเล็กยาวรุ่น 50 ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาไม่ใช่สืบเรื่องพวกเรา”