“แต่ต้องทำให้ถูกวิธีด้วย”
“ข้อแรก แยกชิ้นส่วนไปผลิตคนละที่ โรงงานหนึ่งผลิตตัวรถ อีกโรงงานผลิตเปลือกป้อมปืน อีกโรงงานผลิตสายพานตีนตะขาบ... แต่ละโรงงานทำเฉพาะส่วนของตัวเอง ไม่มีใครรู้ว่าท้ายที่สุดจะเอาไปประกอบเป็นอะไร”
“ข้อสอง ใช้ชื่อเดียวกันในทางการ คำสั่งซื้อทั้งหมดลงบัญชีเป็นที-34 ต่อให้เป็นชิ้นส่วนของรถถังรุ่น 51 ก็แจ้งคนนอกว่าเป็นอะไหล่ที-34”
“ข้อสาม รวมการประกอบขั้นสุดท้ายไว้ที่เดียว ชิ้นส่วนสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสมรรถนะของรถถังทั้งหมดผลิตในป้อมปราการใต้ดิน ส่วนการประกอบขั้นสุดท้ายก็ทำใต้ดินเช่นกัน”
จอมพลเนี่ยฟังไปพลางพยักหน้าไป หลินหย่วนสหายคนนี้คิดรอบคอบจริง ๆ
ต่อให้โรงงานภายนอกเกิดปัญหา ก็ไม่กระทบถึงแก่นสำคัญ เพราะแบบรถถังที่ล้ำหน้าและสามารถลอกเลียนแบบได้ถูกเก็บไว้ใต้ดินทั้งหมด
แต่ในใจจอมพลเนี่ยยังมีเรื่องหนึ่งที่กังวลอยู่เสมอ
เขามองหลินหย่วนแล้วถามขึ้นอีกข้อ “สหายหลินหย่วน ฉันขอถามตรง ๆ สักประโยค”
“รถถังรุ่น 51 ของเราคันนี้ มีประสิทธิภาพในการรบจริง ๆ แข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?”
หลินหย่วนชะงักไป การทดสอบวิ่งก็ทดสอบกันไปหมดแล้วไม่ใช่หรือ?
แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจ จอมพลเนี่ยถามว่าพอถึงสนามรบแล้ว มันจะสำแดงอานุภาพได้มากแค่ไหน
ถึงอย่างไรข้อมูลการทดสอบจะสวยหรูเพียงใด ก็เป็นแค่ตัวเลขบนกระดาษ ต่างจากการรบจริงที่ต้องประจัญหน้ากันโดยสิ้นเชิง
จอมพลเนี่ยผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน ย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี สิ่งที่ได้จากตำราอาจตื้นเขิน ต้องลงมือปฏิบัติเองจึงจะรู้แจ้ง!