หลังกลับไปถึงแผนกเทคนิค หลินหย่วนก็ขอสมุดทะเบียนเปล่าหนึ่งเล่มกับดินสอหนึ่งแท่งจากโจวกั๋วเฉียง
โจวกั๋วเฉียงเห็นเขารีบร้อน จึงถามขึ้นว่า “หัวหน้าหลิน จะทำอะไรหรือครับ?”
“ไปกับลุงจางที่คลังวัสดุ ตรวจเหล็กทั้งหมดให้ทั่ว”
หลินหย่วนม้วนสมุดทะเบียนแล้วยัดใส่กระเป๋า จากนั้นก็หยิบตราเหล็กอันเล็กติดมือไปด้วย “สองวันนี้นายช่วยดูแลงานประจำของแผนกเทคนิคไปก่อน ถ้ามีเรื่องไหนตัดสินใจไม่ได้ก็มาหาฉันที่คลังวัสดุ”
โจวกั๋วเฉียงพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ
หลินหย่วนออกจากแผนกเทคนิค แล้วตรงไปยังโรงงานแปรรูปความร้อน
ลุงจางรออยู่ก่อนแล้ว ก้นบุหรี่สองมวนถูกทิ้งไว้แทบเท้า พอเห็นหลินหย่วนเดินมา เขาก็รีบดับบุหรี่ในมือ ลุกขึ้นปัดฝุ่นที่หัวเข่า
“หัวหน้าหลิน ไปกันเถอะ ข้าคุ้นกับคลังวัสดุ รู้ว่าเหล็กแต่ละชนิดกองอยู่ตรงไหน”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเสริมว่า “ข้าเรียกลูกศิษย์มาสองคนด้วย แล้วก็ให้ช่วยกันยกเครื่องเจียรไปด้วย ในคลังไม่มีของนี่ไม่สะดวก”
หลินหย่วนชะงักไปนิด ก่อนยิ้มออกมา “ขอบคุณครับ อาจารย์จาง”
ลุงจางโบกมือ แล้วหันไปเดินนำ
ทั้งสองเดินเรียงกันไป ผ่านลานโล่งตรงกลางเขตโรงงาน มุ่งหน้าไปยังคลังวัสดุ
วันนี้ลุงหวังไม่อยู่ในคลัง คงออกไปรับวัสดุ ตอนนี้ที่กลอนประตูคลังมีแม่กุญแจเหล็กอันใหญ่คล้องอยู่
ลุงจางไม่เกรงใจ หยิบกุญแจออกมาไขอยู่พักใหญ่กว่าจะเปิดได้ พอผลักประตูเข้าไป กลิ่นสนิมกับฝุ่นก็ปะทะเข้ามา
หลินหย่วนยืนมองเข้าไปจากหน้าประตู วัสดุมีมากกว่าคราวก่อนนิดหน่อย กองระเกะระกะไปทั่วคลัง
มุมกำแพงมีกองเหล็กกลมมัดเป็นมัด ๆ แท่งเหล็กยาวสั้นปะปนกันกระจายอยู่บนพื้น ส่วนชั้นไม้ชิดกำแพงมีแผ่นเหล็กวางเรียงอยู่หลายแถว บางแผ่นขึ้นสนิมแล้ว ผิวหน้ามีคราบสนิมสีแดงคล้ำจับอยู่ชั้นหนึ่ง