แบบร่างปึกนี้ เขาวาดเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ตอนวาดแบบปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่นห้าหก เขาก็วาดแบบปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติรุ่นห้าหกไว้ด้วย (ในที่นี้ตั้งชื่อว่ารุ่นห้าศูนย์กึ่งอัตโนมัติ)
เขาซ้อนมันไว้กับแบบเครื่องยิงจรวดและปืนเล็กยาวอัตโนมัติ แล้วใส่ไว้ในกระเป๋าผ้าใบติดตัวมา
เขาคาดการณ์ไว้ตั้งนานแล้วว่าจะต้องมีวันนี้
ตอนนี้ระบบส่งกำลังบำรุงของหัวกั๋วยังตามไม่ทัน เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้
เพราะงั้นเขาจึงเตรียมแผนสำรองไว้ล่วงหน้าสองทาง
แบบแปลนถูกคลี่ทีละแผ่นวางลงบนลังใส่กระสุนที่อยู่ข้าง ๆ
เสนาธิการหวังกับจางเว่ยกั๋วรีบเข้าไปดูทันที
บนแบบแปลนเป็นปืนเล็กยาวที่ยาวกว่าปกติเล็กน้อย
มันยาวกว่าปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่นห้าศูนย์เมื่อครู่นิดหน่อย ซองกระสุนเป็นแบบติดตาย บรรจุได้ 10 นัด ใส่กระสุนจากด้านบนด้วยแถบป้อนกระสุน
ท่อส่งแก๊สอยู่เหนือกระบอกปืน โครงสร้างดูเรียบง่ายกว่า
พานท้ายทำจากไม้ เส้นสายลื่นไหล ดูแข็งแรงและทนทาน
“นี่คือ...” เสนาธิการหวังเงยหน้าขึ้น มองหลินหย่วน
“ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ” หลินหย่วนตอบ
“เหนี่ยวไกหนึ่งครั้งก็ยิงหนึ่งนัด ชุดลูกเลื่อนจะถอยกลับดีดปลอกกระสุนออก แล้วป้อนกระสุนนัดใหม่ให้เอง ไม่ต้องดึงคันรั้งใหม่”
“ซองกระสุนบรรจุได้ 10 นัด ใช้แถบป้อนกระสุนเติม ทีละแถบมี 10 นัด กดแถบลงไปก็เต็มซอง”
“ใช้กระสุนชนิดเดียวกับปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่นห้าศูนย์ ขนาดลำกล้องเท่ากัน ใช้กระสุนร่วมกันได้ ช่วยลดภาระด้านการส่งกำลังบำรุง”
เสนาธิการหวังหายใจถี่ขึ้น
ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ
ไม่ต้องดึงคันรั้ง เหนี่ยวไกทีไรก็ยิงทีนั้น
ด้วยคุณภาพกำลังพลในตอนนี้ นี่คือปืนเล็กยาวที่เหมาะที่สุดแล้ว!
อัตราการยิงเร็วกว่าปืนเล็กยาวลูกเลื่อนหลายเท่า ใช้คนเพียงไม่กี่คนก็ยิงกดดันข้าศึกได้ แต่ก็ไม่เปลืองกระสุนเหมือนปืนอัตโนมัติเต็มรูปแบบ