พูดจบ ทั้งสองก็เดินไปยังชิ้นงานทดสอบลำกล้องปืนใหญ่
มุมหนึ่งของพื้นที่แปรรูปโลหะ
ในเขตปลอดฝุ่นมีชิ้นงานทดสอบรูในของลำกล้องปืนใหญ่วางอยู่หลายชิ้น ทั้งหมดเพิ่งกลึงเสร็จเมื่อไม่นานมานี้
เฉินเถี่ยจู้ย่อตัวลงพิจารณาอย่างละเอียด
ผิวด้านนอกของชิ้นงานลำกล้องดูเรียบเนียนดี มองเผิน ๆ ก็เหมือนจะใช้ได้อยู่ “หัวหน้าเฉิน ข้างนอกดูไม่มีปัญหาอะไรนี่ หรือว่าขนาดด้านในจะไม่ได้มาตรฐาน?”
เฉินเต๋อหมิงเห็นเฉินเถี่ยจู้วิเคราะห์สาเหตุได้อย่างรวดเร็ว ก็อดพยักหน้าไม่ได้ “สมกับเป็นช่างเฉินผู้ช่ำชอง แค่มองปราดเดียวก็จับทางได้แล้ว”
“ด้านนอกลำกล้องดูใช้ได้ แต่เส้นผ่านศูนย์กลางด้านในนี่สิ... เฮ้อ พอเอาเกจวัดเข้าไปวัดก็ไม่ได้เรื่องเลย”
พูดจบ เฉินเต๋อหมิงก็หยิบเกจวัดรูในขึ้นมา สอดเข้าไปในรูแล้ววัดอย่างละเอียด
เข็มวัดสั่นไหวเล็กน้อยอยู่หลายครั้ง
“ช่างเฉิน ดูนี่สิ”
“ความร่วมแกนคลาดเคลื่อนไปเกินหนึ่งเส้นแล้ว”
“แถมผิวรูด้านในก็ยังไม่เรียบพอ”
“ลำกล้องปืนใหญ่นี่ละเอียดอ่อนมาก คลาดเคลื่อนไปแค่หนึ่งเส้นก็ไม่ได้แล้ว”
“คลาดเคลื่อนแค่หนึ่งเส้นก็ช่างเถอะ ยังไม่ต้องพูดถึงว่ายิงกระสุนจะแม่นหรือเปล่า ถ้าเกิดลำกล้องระเบิดขึ้นมา เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลยนะ”
เฉินเถี่ยจู้รับเกจวัดมาลองวัดด้วยตัวเอง
จริงด้วย!
ค่าคลาดเคลื่อนมากกว่าที่คิด เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คลาดเคลื่อนเยอะขนาดนี้เลยหรือ?”
เฉินเต๋อหมิงอธิบายว่า “เครื่องกลึงเก่าแล้วน่ะสิ”
“เพลาหลักแกว่งในแนวรัศมีมากเกินไป แท่นท้ายก็เยื้องไปนิดหนึ่ง แกนสว่านเจาะรูลึกก็ยาว พอรับแรงก็สั่นไม่หยุด ลำกล้องปืนใหญ่ก็มองไม่เห็นข้างใน ควบคุมยากมาก”