หลินหย่วนได้ยินดังนั้นก็ยืดตัวนั่งตรง เขาเองก็พอคาดเดาได้อยู่แล้วว่า นอกจากเรื่องโครงการสองระเบิดแล้ว แทบไม่มีเรื่องอื่นใดที่ทำให้ผู้อาวุโสเฉียนทั้งสองท่านมาพร้อมกันได้
แต่ถึงจะเดาไว้แล้ว พอได้มานั่งอยู่ในห้องทำงานแห่งนี้จริง ๆ และกำลังจะได้รับรู้แผนงานทั้งหมดของประเทศอย่างแท้จริง นอกจากความยินดีแล้ว เขายังรู้สึกประหม่าอย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
เพราะข้อกำหนดด้านการรักษาความลับ ความคืบหน้าในการพัฒนาโครงการสองระเบิดจึงถูกแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาดตั้งแต่วันก่อตั้ง เรียกได้ว่าเป็นความลับสุดยอดในบรรดาความลับสุดยอด แม้แต่ผู้เฒ่าเติ้งก็ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความคืบหน้าในการพัฒนาขีปนาวุธของสถาบันกลศาสตร์เลย
แม้หลินหย่วนจะเป็นหัวหน้าทีมคำนวณและมีส่วนร่วมในการพัฒนาระเบิดปรมาณูโดยตรง แต่สิ่งที่เขารู้ก็จำกัดอยู่แค่งานในส่วนของตัวเองเท่านั้น
ส่วนความคืบหน้าของทีมอื่น ๆ หรือแม้แต่ภาพรวมของสถาบันวิจัยที่เก้าว่าดำเนินมาถึงขั้นไหนแล้ว เขาไม่รู้เลยสักนิด
ตอนนี้สังกัดของเขาถูกจัดให้อยู่ในสถาบันวิจัยที่เก้า เขาจึงรู้ได้แค่ความคืบหน้าของทีมคำนวณที่นั่น ส่วนที่ช่วยสถาบันกลศาสตร์ปรับค่าพารามิเตอร์ของคอมพิวเตอร์เป็นครั้งคราว ก็แค่ปรับเสร็จแล้วจบกัน ส่วนสถาบันกลศาสตร์จะเอาค่าพวกนั้นไปทำอะไร เขาก็ไม่ค่อยรู้ชัดนัก
ชาติที่แล้วเขาทำงานในรัฐวิสาหกิจอุตสาหกรรมการทหารมาเกือบครึ่งชีวิต ความรู้เกี่ยวกับโครงการสองระเบิดของเขาก็มีเพียงเศษเสี้ยวจากเอกสารที่เปิดเผยภายหลังและสารคดีเท่านั้น
อย่างเช่น ระเบิดปรมาณูลูกแรกถูกจุดชนวนเมื่อไร ขีปนาวุธลูกแรกประสบความสำเร็จในการทดลองยิงเมื่อไร ส่วนกระบวนการระหว่างนั้น อุปสรรคต่าง ๆ และการประสานงาน—เรื่องเหล่านั้นที่เอกสารเปิดเผยกล่าวถึงเพียงผ่าน ๆ—เขารู้จริง ๆ น้อยมาก