ฮอฟฟ์แมนกัดฟันแน่น ครุ่นคิดหาทางรอดอย่างรวดเร็ว ชีวิตวัยหนุ่มของเขาเพิ่งจะเริ่มต้น ยังไม่อยากมาตายก่อนวัยอันควร
บุกต่อหรือ?
แต่ก่อนจะบุกขึ้นไปก็ต้องเสียรถถังไปก่อนยี่สิบสามสิบคัน ต่อให้ประชิดตัวได้ รถถังเอ็ม46 แพตตันที่เหลืออีกสามสิบคันก็อาจจัดการกระดูกแข็งทั้งแปดก้อนนี้ไม่ได้
คิดถึงตรงนี้ เขาก็ส่ายหน้า ปะทะกันซึ่งหน้าไม่ได้เปรียบ!
ถอยงั้นหรือ?
แต่ฝ่ายตรงข้ามได้เปรียบเรื่องความเร็ว ถึงตอนนั้นพวกมันไล่ตามมายิงข้างหลัง คงตายเร็วกว่าเดิม
เขาส่ายหน้าอีกครั้ง หนีหัวซุกหัวซุนก็ไม่ได้!
แล้วจะทำยังไง?
สายตาของฮอฟฟ์แมนกวาดผ่านเครื่องสื่อสารในรถถัง ความคิดเย็นเยียบผุดขึ้นมาในหัวฉับพลัน
กำลังพลที่เหลือของกองพันที่ 73 กำลังค่อย ๆ ตามมาจากด้านหลัง
ชูลท์ซยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ แถมยังตะโกนโวยวายว่าจะมาแก้แค้น
หัวใจของฮอฟฟ์แมนกระตุกอย่างแรง
ไม่ได้
ทำแบบนี้ไม่ได้
แต่ในวินาทีถัดมา
เขาก็บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง
ทำไม่ได้งั้นหรือ?
งั้นก็บอกมาสิว่าควรทำยังไง?
ถ้าบุกต่อ ต่อให้ชนะ กองพันที่ 72 ก็คงถูกกวาดล้างทั้งกอง นี่ไม่ใช่ชัยชนะที่เขาต้องการ
เขาจ้องไปข้างหน้า รถถังอีกคันถูกยิงทำลาย ปืนกลบนป้อมปืนก็ระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปพร้อมกัน
ฮอฟฟ์แมนหลับตาลง พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในแววตาก็เหลือเพียงเหตุผลอันเยือกเย็น
กองพันที่ 73 เดิมทีก็เหลือกำลังพลไม่มากอยู่แล้ว ใช้กองพันที่บอบช้ำแลกทางรอดให้กองพันที่ 72
คุ้ม!
เสียงของฮอฟฟ์แมนเย็นเยียบราวกับลมหนาวจากไซบีเรีย “ติดต่อกองพันที่ 73 ต่อสายหาชูลท์ซ”