หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 166 กลับประเทศปี 1950: แบบแปลนของข้าล้ำหน้าโลก

7 นาที· 1.7K คำ

พูดให้เข้าใจง่าย ท่อเครื่องทำความร้อนยิ่งยวดก็คือการนำไอน้ำอิ่มตัวที่ผลิตได้จากหม้อไอน้ำมาให้ความร้อนอีกครั้ง จนกลายเป็นไอน้ำยิ่งยวด

ดังนั้น ยิ่งไอน้ำยิ่งยวดมีอุณหภูมิสูง ประสิทธิภาพของเครื่องจักรไอน้ำก็ยิ่งดี

แต่ปัญหาคือ ท่อเครื่องทำความร้อนยิ่งยวดต้องทำงานอยู่ในก๊าซไอเสียอุณหภูมิสูงเป็นเวลานาน อุณหภูมิผิวด้านนอกของท่ออาจสูงถึง 600–700 องศา ส่วนผิวด้านในยังต้องรับแรงดันไอน้ำมากกว่าสิบบรรยากาศ

ในสภาพการทำงานและการใช้งานเช่นนี้ วัสดุของท่อจึงต้องมีคุณสมบัติสูงมาก อย่างแรกต้องทนความร้อนและต้านทานการเกิดออกซิเดชัน อย่างต่อมาต้องมีความแข็งแรงเพียงพอเมื่ออยู่ในอุณหภูมิสูง

หลินหย่วนวางท่อลง หันกลับไปมองทุกคน แล้วบอกให้เริ่มพูดถึงความเห็นของตนเองก่อน

«เมื่อครู่อยู่หน้าประตูก็ได้ยินพวกเจ้าถกเถียงกันแล้ว ลองพูดความเห็นของแต่ละคนมาเถอะ»

เมื่อได้รับอนุญาต วิศวกรวัยกลางคนคนหนึ่งก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน

«วิศวกรใหญ่หลิน ข้าขอพูดก่อน» เขาดันแว่นขึ้น «ข้อสรุปของพวกเราชัดเจนแล้ว ปัญหาเกิดจากวัสดุไม่ได้มาตรฐาน»

«ตอนนี้ท่อเหล็กที่ผลิตในประเทศมีปริมาณคาร์บอนสูง อีกทั้งยังมีสิ่งเจือปนมาก ความสามารถในการต้านทานออกซิเดชันเมื่ออยู่ในอุณหภูมิสูงก็แย่ พอถูกเผาก็เกิดสะเก็ดผิว พอผิวลอกก็ทำให้ท่อบางลง พอท่อบางลงก็โป่งพอง พวกเราทดลองวัสดุไปหลายชุดแล้ว ข้อมูลก็วางอยู่ตรงนั้น หลักฐานชัดเจน»

«ข้อเสนอของพวกเราคือ ไม่ลดมาตรฐานแล้วใช้ท่อคุณภาพต่ำแก้ขัดไปก่อน ก็ต้องนำเข้าเหล็กทนความร้อนเพื่อแก้ปัญหาให้จบ»

ทันทีที่เขาพูดจบ ชายชราผมขาวฝั่งตรงข้ามก็ลุกขึ้น เขาเอ่ยเพียงสองคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดและอารมณ์พลุ่งพล่านว่า «ไม่ถูกต้อง!»

«วัสดุจะแย่ก็ส่วนหนึ่ง แต่การออกแบบก็มีปัญหาเช่นกัน» เสิ่นหงหย่วนหยิบเอกสารข้อมูลกองหนึ่งออกจากกระเป๋าเอกสาร แล้วกางลงบนโต๊ะ «ข้าวัดการกระจายตัวของอุณหภูมิก๊าซไอเสียบริเวณเครื่องทำความร้อนยิ่งยวดแล้ว ดูนี่สิ! อุณหภูมิก๊าซไอเสียบางจุดสูงกว่าค่าที่ออกแบบไว้กว่าร้อยองศา»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป