ชีวิตของหัวหน้าวิศวกรหลายโครงการ จริง ๆ แล้วก็เรียบง่ายไม่หวือหวาแบบนี้เอง
ช่วงนี้งานของหลินหย่วนแทบจะมีแค่แวะไปให้คำแนะนำตามสถาบันต่าง ๆ และคอยกำหนดทิศทางหลัก
บางครั้งทั้งสามสถาบันก็มีปัญหาบางอย่างที่ตัดสินใจไม่ได้ หลินหย่วนจะอธิบายอย่างละเอียด ทั้งยังอธิบายแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาในอนาคตอย่างเป็นระบบด้วย
ด้วยเหตุนี้ ผู้อำนวยการของทั้งสามสถาบันจึงมีมุมมองที่กว้างไกลและเข้าใจระบบอุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์โดยรวมมากขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น เวลาสถาบันเจอปัญหาตรงไหน แค่หลินหย่วนชี้แนะ ทุกคนก็เข้าใจได้แทบจะทันที บางคนยังต่อยอดความคิดและออกแบบแนวทางปรับปรุงได้ด้วยตัวเอง
ดังนั้น เมื่อเทียบกับตอนทำงานที่โรงงานอุตสาหกรรมทางทหารหัวเป่ยก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้ภาระงานของหลินหย่วนเบาลงมาก
บ่ายสองโมง หลินหย่วนเดินทางมาถึงสำนักงานเตรียมการโรงงานรถถังเหมือนเช่นทุกวัน
โรงหล่อในฤดูหนาวยังคงร้อนระอุไปด้วยไอร้อน
ดูท่าทางทุกคนเพิ่งเทเหล็กหลอมจากเตาเสร็จ ตอนนี้เตายังแดงฉานอยู่เลย
หลินหย่วนกวาดตามอง เฉินเต๋อหมิงตัวเปื้อนมอมแมม กำลังนั่งยอง ๆ ง่วนอยู่ข้างหีบทราย
พอเห็นหลินหย่วนเดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้นทันที
“หัวหน้าหลิน! มาแล้วหรือครับ!”
“วันนี้ตัวเสื้อสูบเป็นยังไงบ้าง?” หลินหย่วนถาม