ภายในห้องทดลองเงียบกริบ
ทุกคนกำลังทำความเข้าใจกับสิ่งที่จ้าวเจียจวิ้นพูด
ก่อนหน้านี้หวังโส่วหมิงเงียบมาตลอด แต่จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้นมา พร้อมโยนระเบิดลูกใหญ่อีกลูก
“พวกนายเคยคิดไหมว่าเครื่องนี้ไม่ได้เอาไว้ใช้กับคอมพิวเตอร์อย่างเดียว?”
ทุกคนหันไปมองเขา
“หน่วยความจำแกนแม่เหล็กไม่ได้ใช้แค่กับคอมพิวเตอร์ เรดาร์ การสื่อสาร แล้วก็ระบบนำวิถีขีปนาวุธก็ต้องใช้หน่วยความจำเหมือนกัน”
“มีเครื่องนี้แล้ว อุตสาหกรรมป้องกันประเทศของเราก็ยกระดับขึ้นไปได้อีกขั้น”
พอพูดจบ ทุกคนในห้องทดลองก็สบตากัน สีหน้าตื่นเต้นจนแทบเก็บไว้ไม่อยู่
จริงด้วย
ความสำคัญของเครื่องพันขดลวดนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องคอมพิวเตอร์
มันแสดงให้เห็นว่าหัวกั๋วก้าวหน้าในด้านการผลิตที่มีความแม่นยำแล้ว
ตอนนี้ทุกคนจ้องเครื่องพันขดลวดที่ยังทำงานต่อเนื่องอย่างเหม่อลอย ในหัวเต็มไปด้วยภาพอนาคตอันสดใสของหัวกั๋ว
เครื่องพันขดลวดส่งเสียงหึ่ง ๆ ขณะทำงาน แกนแม่เหล็กแต่ละชิ้นถูกพันเรียงอย่างเป็นระเบียบ
เมื่อเห็นกระบวนการผลิตที่เป็นระเบียบขนาดนี้ หลัวเพ่ยหรานก็อดเอ่ยขึ้นมาไม่ได้ “ของแบบนี้... ตอนนี้มีแค่พวกเราในโลกหรือเปล่า?”
ไม่มีใครตอบได้ เพราะข้อมูลของสถาบันวิจัยแต่ละประเทศล้วนเป็นความลับ
แต่เอาเข้าจริง คำตอบก็เดาไม่ยาก
หน่วยความจำแกนแม่เหล็กเป็นของใหม่ที่คนอเมริกันเพิ่งคิดค้นขึ้นในปี 1949 นับถึงตอนนี้ก็เพิ่งผ่านมาสองปีเต็ม ๆ
ทั่วโลกมีแค่ไม่กี่แห่งที่ทำเรื่องนี้ได้ นับนิ้วได้เลย ไม่ว่าจะเป็นสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ของสหรัฐอเมริกา ห้องทดลองของบริษัทแรนด์ หรือมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ของอังกฤษ