หลังได้ฟังบทวิเคราะห์ของหลินหย่วน โรงงานก็เงียบกริบลงทันที
หัวหน้าวิศวกรหลี่เบิกตากว้าง “แค่...แค่ต่างกัน 50 องศา ผลลัพธ์ก็แตกต่างกันขนาดนี้เลยหรือ?”
หลินหย่วนพยักหน้ารับ “ต่างกันแค่ 50 องศา แถมขั้นตอนการทำให้เย็นก็ยังไม่ถูกต้องด้วย”
วิศวกรหวังก้มหน้าจดไปพลางพยักหน้าไปพลาง สีหน้ากังวลค่อย ๆ คลายลง
หลินหย่วนพูดต่อ “ยังมีขั้นตอนการชุบแข็งด้วย เพลาข้อเหวี่ยงมีรูปทรงซับซ้อน ความหนาบางไม่เท่ากัน ความเร็วในการทำให้เย็นระหว่างชุบแข็งจึงไม่สม่ำเสมอ ทำให้เกิดแรงเค้นสะสมจนแตกร้าวได้ ควรชุบด้วยน้ำมัน ไม่ใช้น้ำ และหลังชุบแข็งต้องอบคืนไฟทันที นี่เป็นเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้จากการผลิตจริง”
“ชุบด้วยน้ำมัน...อบคืนไฟทันที...” วิศวกรหวังพึมพำทวน ดวงตายิ่งเป็นประกาย “เข้าใจแล้ว! ก่อนหน้านี้เราใช้การชุบน้ำมาตลอด น้ำเย็นเร็วเกินไป แรงเค้นเลยสูงเกินไป ถึงได้แตกร้าวสินะ!”
“ใช่” หลินหย่วนวางเพลาข้อเหวี่ยงลง สีหน้าเหมือนกำลังชมว่าอีกฝ่ายสอนได้ง่าย “ทำตามที่ผมบอก ลดอุณหภูมิการตีขึ้นรูปลงเหลือ 1,150 องศา แล้วใช้การชุบน้ำมัน”
วิศวกรหวังพยักหน้าแรง ๆ “วางใจได้ครับ หัวหน้าวิศวกรหลิน ผมจะจัดการใหม่เดี๋ยวนี้!”
เมื่อแก้ปัญหาเพลาข้อเหวี่ยงได้แล้ว หลินหย่วนก็หยิบหัวฉีดน้ำมันขึ้นมาอีกชิ้น “แล้วชิ้นนี้ล่ะ มีปัญหาอะไร?”
วาล์วเข็มกับตัวเรือนวาล์วเข็มของหัวฉีดน้ำมันเป็นชิ้นส่วนคู่ประกบที่ต้องการความแม่นยำสูงมาก ระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนจึงต้องได้มาตรฐานอย่างยิ่ง
ช่างเฉินหนุ่มขยับเข้ามา “หัวหน้าวิศวกรหลิน แบบพิมพ์เขียวกำหนดให้ระยะห่างระหว่างวาล์วเข็มกับตัวเรือนวาล์วเข็มอยู่ที่ 0.005 มิลลิเมตร แต่ตอนนี้เราทำได้แค่ 0.01 มิลลิเมตร คลาดเคลื่อนไปเกือบเท่าตัว”