ฮันเฉิง, ห้องเจรจาของหัวกั๋ว
นับจากวันที่นายพลแมกอาเธอร์ถูกจับเป็นเชลย เวลาผ่านไปครบ 7 วันแล้ว
ขณะนี้ ประตูห้องเจรจาแง้มอยู่
พลโทเทอร์เนอร์ยืนตัวตรงอยู่บนทางเดินด้านนอกประตู ด้านหลังมีนายทหารฝ่ายเสนาธิการกับล่ามติดตามมาด้วย
เขาจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่มายืนอยู่หน้าประตูบานนี้
ตั้งแต่ข่าวที่นายพลแมกอาเธอร์ถูกจับเป็นเชลยส่งไปถึงทำเนียบขาว เขาก็ไม่มีวันไหนได้อยู่อย่างสงบเลย
วันเดียวกับที่แมกอาเธอร์ถูกจับ เขาได้รับโทรเลขลับจากประธานาธิบดี สั่งให้รีบเดินทางไปฮันเฉิงเพื่อหารือและผลักดันให้ข้อตกลงเจรจาเป็นรูปธรรมโดยเร็ว พร้อมทั้งสืบให้รู้ว่าหัวกั๋วต้องการแลกแมกอาเธอร์กับอะไร
สรุปใจความทั้งทางตรงทางอ้อมก็มีแค่ว่า: รีบพาไอ้ตัวน่าอับอายอย่างแมกอาเธอร์กลับมาให้ฉัน!
ตลอด 7 วันที่ผ่านมา เขามาที่นี่ถึง 4 ครั้ง!
ครั้งแรกที่มา คนหัวกั๋วบอกว่า «ผู้บัญชาการเฉินติดธุระ» แล้วให้เขามาใหม่วันหลัง
ครั้งที่สอง พวกนั้นบอกว่า «ผู้บัญชาการเฉินออกไปข้างนอกกะทันหัน» ให้เขารออีกหน่อย
ครั้งที่สาม บอกว่า «ผู้บัญชาการเฉินกำลังคุยกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งของสหรัฐฯ» แล้วให้เขามาคราวหน้า
วันนี้เป็นครั้งที่สี่แล้ว
เทอร์เนอร์สูดหายใจลึก ยกมือจัดปกเสื้ออีกครั้ง
วันนี้เขาตั้งใจสวมเครื่องแบบเต็มยศ เนื้อผ้าเรียบกริบ รองเท้าหนังขัดจนมันวาว อย่างน้อยมองเผิน ๆ ก็หาที่ติไม่ได้สักจุด