หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 150 กลับบ้านปี 1950: แบบแปลนของฉันล้ำหน้าโลก

6 นาที· 1.4K คำ

แนวรบกลาง เป็นทิศทางการบุกของกองพลทหารราบที่ 7 แห่งกองทัพสหรัฐฯ

ทางฝั่งกองทัพเกาหลีใต้ตอนนี้อลหม่านไปหมดแล้ว แต่กองพลที่ 7 ของกองทัพสหรัฐฯ ยังบุกอย่างเป็นระเบียบ เพราะถึงอย่างไรก็เป็นหน่วยชั้นยอดในสายตานายพลแมกอาเธอร์

กองพลนี้ถูกย้ายมาจากญี่ปุ่นพร้อมกับนายพลแมกอาเธอร์ พวกเขาประจำการอยู่ในญี่ปุ่นมาเกือบปี ปกติฝึกซ้อมกันแค่พื้นฐาน ทหารแต่ละคนจึงใช้ชีวิตสุขสบาย

อย่างน้อยพื้นฐานทางการทหารของพวกเขาก็ยังใช้ได้ ตอนนี้กำลังจัดการรุกประสานระหว่างรถถังกับทหารราบได้อย่างคล่องแคล่ว

รถถังนำหน้าเปิดทาง ส่วนทหารราบตามอยู่ด้านหลัง ทั้งหมดเคลื่อนขึ้นเขาไปพร้อมกัน บางครั้งกับระเบิดก็ทำงาน แต่ก็ไม่อาจสร้างความเสียหายให้รถถังได้เลย

ร้อยโททอมแห่งกองร้อยหัวหอกเดินนำขบวน เขาสวมเสื้อเกราะกันกระสุนเอ็มห้าสิบเอ็ด มือถือปืนกลมือทอมป์สัน และยังมีกล้องส่องทางไกลคล้องคอ อุปกรณ์ครบครันเป็นพิเศษ

เมื่อเดินมาถึงบริเวณกลางไหล่เขา เขาก็เงยหน้ามองยอดเขาเบื้องหน้า ตอนนี้ยังมีควันลอยขึ้นจากยอดเขา เห็นได้ชัดว่าเป็นผลจากการยิงปืนใหญ่เมื่อครู่

ทอมหันไปถามจ่าสิบเอกที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “เฮ้ แจ็ก นายว่าข้างบนยังมีคนรอดอยู่ไหม?”

จ่าสิบเอกแจ็กเบ้ปาก พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “คนรอดเหรอ? ปืนใหญ่ถล่มต่อเนื่องตั้ง 40 กว่านาที ฉันรับรองได้เลยว่าข้างบนนั่นไม่มีหนูเหลือสักตัว”

ทอมหัวเราะ เขาก็คิดว่าเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน

ปืนใหญ่กว่าสามร้อยกระบอกระดมยิงไปมาจนพื้นดินถูกไถไปทั่ว ไม่ต้องพูดถึงคนเลย แม้แต่พื้นที่ของกองร้อยที่เก้าก็คงถูกพลิกขึ้นมาลึกสามฉื่อแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป