หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 151 กลับจีนปี 1950: แบบพิมพ์เขียวของฉันล้ำหน้าโลก

7 นาที· 1.6K คำ

เขากัดฟันแล้วคว้าเครื่องรับส่งวิทยุแบบสะพายขึ้นมา “หมวดปืนกล! กดมันไว้! ยิงกดบนยอดเขา! รถถัง คุ้มกันด้วยการยิง!”

พูดจบ ปืนกลเบาสองกระบอกก็ถูกตั้งขึ้น กราดยิงใส่ยอดเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่เสียงปืนบนยอดเขาไม่ได้เบาลงเลย กลับยิ่งถี่ขึ้นกว่าเดิม

รถถังเชอร์แมนสี่คันเรียงแถวตอนเดียว แล่นขึ้นไปตามทางแคบที่คดเคี้ยวเลียบภูเขา ระหว่างเคลื่อนที่ ปืนใหญ่ขนาด 76 มิลลิเมตรก็ยิงถล่มยอดเขาไม่หยุด ปืนกลร่วมแกนก็กราดยิงรัวเป็นชุด

แต่เพราะเป็นทางขึ้นเขา เชอร์แมนจึงตะกายขึ้นไปช้ามาก ความเร็วแทบไม่ต่างจากคนเดิน

รถถังคันที่นำหน้าเล็งป้อมปืนไปตรงด้านหน้า เตรียมจะยิงสักนัด

ทันใดนั้น ควันสีขาวสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากยอดเขา

ฟิ้ว—!

จรวดลูกหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่เกราะด้านหน้าของเชอร์แมน

“ตูม—!”

เกราะหน้าส่วนบนของเชอร์แมนปะทุเป็นประกายไฟ เปลวเพลิงกับควันดำพวยพุ่งออกมาจากห้องคนขับ สายพานตีนตะขาบหมุนฟรีอีกสองรอบ ก่อนรถถังจะหยุดนิ่งสนิท

ทอมเห็นรถถังถูกทำลายก็สะดุ้งตกใจ

ด้านหน้า?!

เกราะด้านหน้าถูกยิงทะลุเลยงั้นเหรอ?!

เกราะหน้าของเชอร์แมนแม้จะไม่หนามาก แต่ก็หนากว่า 60 มิลลิเมตรนะ!

เชอร์แมนอีกคันที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเหตุการณ์ก็รีบถอยหนีด้วยความตกใจ หมายจะหลบไปอยู่หลังคันแรก

แต่เพิ่งถอยไปไม่ถึงสองเมตร ควันขาวอีกสายก็พุ่งเข้ามาพร้อมเสียง “ฟิ้ว”

จรวดลูกนี้กระแทกด้านข้างป้อมปืน “ตูม!” กระสุนภายในระเบิดซ้ำ เปลวไฟพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า แรงระเบิดซัดป้อมปืนพร้อมทหารราบอเมริกันหลายคนที่อยู่รอบ ๆ กระเด็นไป

เชอร์แมนคันที่สามกับสี่ตกใจจนถอยร่นลงไปถึงกลางไหล่เขา จากนั้นก็ได้แต่ใช้ปืนใหญ่รถถังยิงถล่มยอดเขาไม่หยุด ตอนล่าถอยยังเผลอทับทหารราบอเมริกันตายไปหลายคน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป