สามวันต่อมา
ตีสี่ครึ่ง ค่ายปืนใหญ่แนวรบด้านตะวันออกของกองทัพสหรัฐฯ ก็เริ่มขยับกันแล้ว
ปืนใหญ่วิถีโค้งลำกล้องใหญ่กว่าร้อยกระบอก บวกกับปืนใหญ่ลำกล้องกลางและเล็กอีกกว่าสองร้อยกระบอก ต่างยกปากกระบอกขึ้นพร้อมกัน พลปืนใหญ่สวมชุดรบและที่อุดหู เข้าประจำตำแหน่งกันเรียบร้อยแล้ว
พูดถึงเรื่องการจัดกำลังพลปืนใหญ่ของกองทัพสหรัฐฯ แล้วก็ชวนให้ตะลึงจริง ๆ กองพลทหารราบหนึ่งกองมีหนึ่งกองพันปืนใหญ่ประจำการ พร้อมปืนใหญ่วิถีโค้งขนาด 105 มิลลิเมตร 18 กระบอก ปืนใหญ่หนักขนาด 155 มิลลิเมตร 6 กระบอก รวมถึงปืนครกและปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลังประจำกรม ความหนาแน่นของอำนาจการยิงเรียกได้ว่าอยู่ระดับแนวหน้า
เมื่อธงสั่งการสะบัดลงอย่างแรง คำสั่งยิงปืนใหญ่ก็ถูกส่งออกไป
ตูม—!
เสียงปืนใหญ่ดังขึ้นนัดแรก ตามด้วยนัดที่สองและนัดที่สาม ไม่นานเสียงปืนก็ดังประสานต่อเนื่อง พื้นดินทั้งผืนสั่นสะเทือน ควันและฝุ่นหนาทึบปกคลุมค่ายปืนใหญ่
กระสุนปืนใหญ่เทลงใส่แนวหน้าของกองกำลังอาสาสมัครราวกับห่าฝน เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นฟ้า แสงเพลิงสีส้มแดงปกคลุมภูเขาทั้งลูก มองจากไกล ๆ ราวกับภูเขาไฟที่กำลังปะทุ
ยุทธวิธีนี้ของกองทัพสหรัฐฯ เรียกว่า “ม่านกระสุนรุกคืบ” เริ่มจากยิงถล่มแนวหน้า แล้วค่อย ๆ เลื่อนการยิงลึกเข้าไป ก่อนจะวกกลับมากวาดล้างแนวหน้าอีกครั้ง ทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบแบบแผน พวกเขาเรียนรู้วิธีนี้จากชาวเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง