เหล่าทหารชั้นยอดของนายพลม่ายเค่อสู้สุดชีวิตเพื่อถ่วงเวลาให้เขา
ดูสิ ตอนนี้นายพลม่ายเค่อเริ่มฝึกวิ่งระยะไกล ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการฝึกของการแข่งขันกีฬาสำหรับเชลยศึกที่เขาจะได้เข้าร่วมล่วงหน้าแล้ว
เมื่อวานเขาพาทหารชั้นยอดกลุ่มสุดท้ายไม่กี่นายลัดเลาะไปตามป่าลึก มุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้ด้วยความเร็วสูง วิ่งฝึกกันตลอดทั้งคืน
ใกล้รุ่ง พวกเขาคิดว่าในที่สุดก็สลัดผู้ไล่ล่าหลุดแล้ว จึงซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ใต้หน้าผาแห่งหนึ่ง
นายพลแมกอาเธอร์พิงก้อนหิน หอบหายใจอย่างหนัก
ในหัวของเขาตอนนี้เหลือเพียงความคิดเดียว นั่นคือจะยอมให้ถูกจับเป็น ๆ ไม่ได้
ไม่มีทางยอมให้ถูกจับเป็น ๆ เด็ดขาด
เขาคือดักลาส แมกอาเธอร์
หากถูกหัวกั๋วจับเป็น ๆ นั่นจะเป็นความอัปยศครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพบกสหรัฐฯ และเป็นความอัปยศครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตการทำงานของเขาด้วย เขาคงทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก
เขาลูบคลำเอวโดยไม่รู้ตัว เมื่อพบว่าปืนพกเอ็มหนึ่งพันเก้าร้อยสิบเอ็ดกระบอกโปรดของเขายังอยู่ จึงค่อยโล่งใจ
ก่อนหน้านี้เขาบรรจุกระสุนไว้เต็มแม็กกาซีนแล้ว ตั้งใจว่าถ้าหนีไม่พ้นจริง ๆ ก็จะยิงตัวเองสักนัด อย่างน้อยก็ดีกว่าถูกตอกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศ
หากถูกจับเป็นจริง ๆ เขาไม่กล้าคิดเลยว่าสื่อของสหรัฐฯ จะเอาเรื่องนี้ไปโหมโฆษณาอย่างไร
ดังนั้นเขายอมตายดีกว่าถูกขังในค่ายเชลยศึกของหัวกั๋ว แล้วถูกนำไปจัดแสดงเป็นของริบสงคราม ยิ่งนึกถึงว่าในค่ายเชลยศึกยังมีวอโคอยู่ด้วย เขาก็ยิ่งรู้สึกแย่
ถึงตอนนั้นเขาจะเผชิญหน้ากับวอโคอย่างไรดี?
จะบอกว่า ตอนที่ไปช่วยนาย ผลสุดท้ายดันพาตัวเองเข้าไปอยู่ในค่ายเชลยศึกด้วยงั้นหรือ?