หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 236 กลับมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของฉันล้ำหน้าโลก

7 นาที· 1.5K คำ

ระหว่างที่นายพลแมกอาเธอร์กำลังหลบหนี “ของขวัญชิ้นใหญ่” ที่หัวกั๋วเตรียมไว้ให้เขาก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

กระสุนปืนใหญ่ขนาด หนึ่งร้อยห้าสิบสอง มิลลิเมตรนัดแรกตกลงบนถนนดิน ห่างจากขบวนรถไปประมาณ 100 เมตร

“ตูม—!”

แรงระเบิดกระแทกพื้นถนนจนเกิดหลุมลึกประมาณ 1 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 3 เมตร เศษหินและดินถูกแรงระเบิดซัดขึ้นไปสูงกว่าสิบเมตร ก่อนจะร่วงกราวลงมาใส่ทุกสิ่ง

ต้องพูดถึงความน่าสะพรึงกลัวของปืนใหญ่หนักขนาด หนึ่งร้อยห้าสิบสอง มิลลิเมตรสักหน่อย

กระสุนระเบิดแรงสูงสังหารขนาด หนึ่งร้อยห้าสิบสอง มิลลิเมตรเพียงตัวกระสุนก็หนักถึง 40 กิโลกรัมแล้ว ภายในบรรจุวัตถุระเบิดทีเอ็นทีเกือบ 7 กิโลกรัม

ทีเอ็นที 7 กิโลกรัมหมายความว่าอย่างไร?

ระเบิดมือโจมตีทั่วไปมีดินระเบิดแค่ 50-60 กรัมเท่านั้น

ต่อให้เป็นพวกหัวแข็งจากซูกั๋วที่ขึ้นชื่อเรื่องความตรงไปตรงมา ระเบิดมือขนาดใหญ่ที่สุดที่พวกเขาผลิตก็ยังบรรจุดินระเบิดได้แค่ 300 กรัม

ดังนั้น อานุภาพสังหารของกระสุนปืนใหญ่ขนาด หนึ่งร้อยห้าสิบสอง มิลลิเมตรจึงเรียกได้ว่าโหดร้ายเกินบรรยาย ทั้งคลื่นกระแทก สะเก็ดระเบิด และเศษหินที่กระเด็นว่อน...

พูดได้ว่าในรัศมี 30 เมตรจากจุดระเบิด แทบไม่มีใครรอดชีวิต

แม้กระสุนนัดแรกจะตกลงห่างจากขบวนรถไปประมาณ 100 เมตร แต่เศษหินและสะเก็ดระเบิดที่กระเด็นมาก็ยังพุ่งเข้าใส่ขบวนรถอย่างจัง

ทหารบาดเจ็บที่อยู่ในขบวนรถเดิมทีก็ขยับตัวไม่ได้อยู่แล้ว คราวนี้ยิ่งไม่มีทางหลบ

ทหารคนหนึ่งถูกระเบิดจนขาขาด สะเก็ดระเบิดปลิดชีวิตเขาคาที่ จากไปยังอีกโลกอย่างสงบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป