โตเกียว, กองบัญชาการใหญ่กองกำลังพันธมิตร
ตีสาม ผู้ช่วยนายพลรีบเคาะประตูห้องนอนของนายพลแมกอาเธอร์ ในมือกำโทรเลขลับสุดยอดที่ยังมีกลิ่นหมึกสดไว้แน่น
ตอนถูกปลุก นายพลแมกอาเธอร์มีสีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือการถูกรบกวนเวลานอน โดยเฉพาะตอนเพิ่งกินยานอนหลับเข้าไป
แต่เมื่อเขารับโทรเลขมาอย่างหงุดหงิด แล้วกวาดตาอ่านบรรทัดแรกใต้แสงไฟหัวเตียง ความง่วงก็หายวับไปทันที
โทรเลขฉบับนี้วอโคส่งมาจากเกาหลีเหนือ เนื้อหาสั้นกระชับ แต่กลับระเบิดขึ้นในหัวของเขาราวกับระเบิดลูกหนึ่ง ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า ความพ่ายแพ้ย่อยยับได้ผลยิ่งกว่ายานอนหลับเสียอีก
เนื้อหาในโทรเลขระบุว่า: ปฏิบัติการล่าเสือ การซุ่มโจมตีทางใต้ของหุบเขาหลงเหยียนล้มเหลว จำต้องเข้าสู่การไล่ล่าบนพื้นที่เนินเขา สุดท้ายฝ่ายเราสูญเสียรถถัง 37 คัน กองพันที่ 73 ถูกทำลายทั้งกอง ชูลท์ซเสียชีวิต กำลังพลที่เหลือของกองพันที่ 72 ล่าถอยกลับเข้าไปในหุบเขาหลงเหยียน
นายพลแมกอาเธอร์สวมชุดนอน ยืนเท้าเปล่าบนพรม โกรธจนแทบจะเป็นลม
จากนั้นเขาก็ตบโทรเลขลงบนโต๊ะข้างเตียงจนปัง กล้องยาสูบที่คาบอยู่ในปากหล่นลงพื้น
“บัดซบ! พวกไร้ประโยชน์บัดซบเอ๊ย!!”
เสียงตะโกนของเขาดังก้องไปทั่วห้องนอนกลางดึก ผู้ช่วยยืนอยู่ตรงประตู ไม่กล้าก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว
นายพลแมกอาเธอร์เอามือกุมอก ยืนหันหลังอยู่หน้าแผนที่เกาหลีเหนือบนผนัง ใบหน้าหม่นทะมึนราวกับน้ำกำลังจะหยดออกมา