หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 248 ตกอยู่ใต้อำนาจผู้อื่น

8 นาที· 1.7K คำ

หลินหย่วนจับมือกับพวกเขาทีละคน ความตื่นเต้นในใจกดเอาไว้ไม่อยู่แล้ว

ในความทรงจำจากชาติก่อน ชื่อของทั้งสองคนนี้สลักอยู่บนอนุสรณ์แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ของสาธารณรัฐ

ฉินกงซวิน — หนึ่งในผู้วางรากฐานการคำนวณพลศาสตร์ของไหลจากการระเบิดนิวเคลียร์ของหัวกั๋ว และเป็นผู้มีคุณูปการอันดับหนึ่งในการนำวิธีเส้นลักษณะมาใช้ในหัวกั๋ว เขาเก็บตัวตนเป็นความลับมาตลอดชีวิต ถึงขั้นไม่เคยตีพิมพ์บทความสักชิ้น

โจวอวี้หลิน — ปรมาจารย์ด้านสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยและคณิตศาสตร์คำนวณ บุคคลผู้สร้างคุณูปการระดับเดียวกับเหล่าวีรชนแห่งโครงการระเบิดสองชนิดและดาวเทียมหนึ่งดวง เขาทุ่มเทช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตให้กับป้อมปฏิบัติการใต้ดินลึกหลายสิบเมตรแห่งนี้

พวกเขาจะเลือกอยู่สอนหนังสือในมหาวิทยาลัยอย่างสุขสบาย หรือฝากชื่อไว้ในวารสารนานาชาติก็ได้ แต่กลับเลือกเส้นทางอีกสาย ลบชื่อของตนออกจากทุกพื้นที่สาธารณะ แล้วมุดลงไปในใต้ดินที่แสงแดดส่องไม่ถึง ดีดลูกคิด คำนวณข้อมูลน่าเบื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพื่ออะไรน่ะหรือ?

ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง ไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์

แต่เพื่อให้ประเทศนี้ลุกขึ้นยืนได้อย่างแท้จริง!

ที่จริงก่อนมาที่นี่ หลินหย่วนก็พอเดาได้อยู่แล้ว

ชื่อที่ลงนามในรายงานคำขอเหล่านี้ ประกอบกับถ้อยคำว่า “การออกแบบทางทฤษฎีและการพัฒนาอุปกรณ์ทดลอง” ทำให้เขาแทบจะแน่ใจว่าโครงการนี้เกี่ยวข้องกับการสร้างระเบิดปรมาณู

แต่ถึงจะเดาไว้แล้ว พอได้มายืนอยู่ตรงนี้ ได้เข้าร่วมจริง ๆ และเห็นคนกลุ่มนี้ยอมปิดบังตัวตน ส่งมอบภาระหนักอึ้งนี้ให้เขาด้วยท่าทีจริงจังเช่นนี้ หัวใจของเขาก็ยังสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่

นี่ไม่ใช่ภารกิจพัฒนาทั่วไป

แต่นี่คือภารกิจยิ่งใหญ่ที่สร้างคุณูปการแก่คนรุ่นนี้และคนรุ่นหลัง

หลินหย่วนสูดหายใจลึก กดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจลง ก่อนกล่าวอย่างจริงจังว่า “คุณฉิน คุณโจว ผมได้ยินชื่อเสียงของทั้งสองท่านมานานแล้ว ต่อจากนี้ขอฝากตัวให้ช่วยชี้แนะด้วยครับ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป