เช้าวันถัดมา หลังแปดโมงไปไม่นาน
เสิ่นเจิ้นซานพาคนกลุ่มหนึ่งมายืนรออยู่หน้าประตูโรงซ่อมเครื่องจักรแล้ว
มีสวีเจี้ยนจง, หลิว ผู้อำนวยการโรงซ่อมเครื่องจักร, ช่างฟิตอาวุโสหลายคน ช่างเชื่อมอาวุโสอีกหลายคน และเจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยอีกสองคน
ตอนหลินหย่วนเดินมาจากอาคารสำนักงาน ในมือยังถือกล่องใส่แบบแปลน ข้างในมีแบบหกแผ่นม้วนเป็นม้วนอยู่
หัวหน้าหมวดจ้าวพาจู้จื่อกับทหารยามหลายคนเดินตามข้างกายเขา แต่ละคนกอดปืนกลมือไว้แนบอก กวาดตามองไปรอบ ๆ
“หัวหน้าวิศวกรหลิน!” เสิ่นเจิ้นซานรีบเดินเข้าไปหา “พักจนหายเหนื่อยหรือยังครับ?”
“ไม่เป็นไรหรอก ผู้อำนวยการ วางใจได้” หลินหย่วนโบกมือ “โรงซ่อมเครื่องจักรเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง?”
“พร้อมแล้วครับ!” เสิ่นเจิ้นซานตอบ “ผมระดมช่างฟิตฝีมือดีที่สุด ช่างเชื่อมเก่งที่สุด แล้วก็ช่างกลึงฝีมือเยี่ยมที่สุดมาแล้ว!”
“วัสดุก็เตรียมครบแล้ว วางอยู่ในโรงงานทั้งหมดครับ”
“ไป เข้าไปดูกัน”
ทุกคนกรูกันเข้าไปในโรงซ่อมเครื่องจักร
ภายในโรงงานจัดพื้นที่ไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อมีคนสิบกว่าคนเข้าไปในโรงงานขนาดใหญ่ จึงดูไม่สะดุดตาเท่าไรนัก
เสิ่นเจิ้นซานพาหลินหย่วนเดินไปยังห้องกั้นเล็ก ๆ ด้านในสุด
ห้องนั้นไม่ใหญ่นัก แต่ปิดประตูแน่นหนา
หน้าประตูยังมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงงานยืนเฝ้าอยู่สองคน
“ทำตามที่คุณบอกแล้วครับ” เสิ่นเจิ้นซานกล่าว “จัดพื้นที่แยกไว้โดยเฉพาะ มีด่านตรวจสองชั้น รับรองว่าปลอดภัยพอแน่นอน”