หนึ่งชั่วโมงต่อมา
ภายในห้องประชุมวางแผนการรบของกองทัพกลุ่ม
นายพลวอโคกำลังเป็นประธานการประชุมด้วยตัวเอง ส่วนโคลสันนั่งจดบันทึกอยู่ข้าง ๆ เพื่อนำไปรายงานให้นายพลแมกอาเธอร์ฟังในภายหลัง
ผู้เข้าร่วมประชุมมีไม่มาก แต่ล้วนเป็นกำลังหลักของปฏิบัติการ
วอโคชี้ไปที่แผนที่ “ทุกคนน่าจะรู้สถานการณ์กันแล้ว รถถังผีในตำนานคันนั้นปรากฏตัวในแนวรบด้านตะวันออก”
“มันปะปนอยู่ในกลุ่มรถถังที-34 ทำให้กองพันที่ 73 ตั้งตัวไม่ทัน”
“ตำแหน่งสุดท้ายที่ตรวจพบสัญญาณของมันอยู่ใกล้แนวหน้า ทางใต้ของหลงผู่หลี่”
“ข้อมูลมีแค่นี้ ความต้องการของฉันง่ายมาก ตามหามันให้เจอ แล้วจับเป็นมาให้ได้”
“ถ้าจับเป็นไม่ได้จริง ๆ ทำลายทิ้งก็ได้”
“ฉันอยากรู้ว่ามันเป็นตัวอะไรกันแน่ เข้าใจไหม?”
วอโคกล่าวสุนทรพจน์อย่างฮึกเหิม ก่อนจะมองไปยังนายทหารคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง
“ฮอฟฟ์แมน”
นายทหารคนนั้นลุกขึ้นยืน ตรงทำความเคารพ
“Yes! Sir!”
เขาดูอายุราว 40 ปี รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเหลี่ยม ดวงตาคมกริบ ดูละม้ายกัปตันอเมริกาในยุคหลัง
เขาคือพันโทฮอฟฟ์แมน ผู้บังคับกองพันรถถังที่ 72
เขาจบจากโรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์ ผ่านศึกที่ปูเลอวิลล์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นไพ่ตายใบหนึ่งในมือวอโค
“ครั้งนี้นายเป็นผู้บัญชาการปฏิบัติการทั้งหมด ฉันจะยกกำลังที่เหลือของกองพันที่ 73 ให้อยู่ใต้บังคับบัญชาของนายด้วย!”