หุบเขาลับทางใต้ของยอนฮยอนหลี่
รถถังรุ่น 51 จำนวน 8 คันจอดนิ่งอยู่ในหุบเขาเพื่อบำรุงรักษา
ลูกเรือบางส่วนกำลังวุ่นอยู่รอบรถถัง ตรวจสอบสายพาน เติมกระสุนและเชื้อเพลิง
ส่วนที่เหลือยอง ๆ อยู่ข้างรถถัง เคี้ยวเสบียงแห้งเติมแรง
จ้าวกังยืนอยู่ข้างหมายเลข 027 ในมือถือแผนที่ กำลังอาศัยแสงยามเช้าพินิจดูอย่างละเอียด
หลังจากเขารายงานผู้บัญชาการว่าปะทะกับรถถังข้าศึกมา การมอบหมายภารกิจครั้งต่อไปก็ส่งมาพร้อมกัน ผู้บัญชาการทั้งประหลาดใจกับผลงานและกังวลว่าพวกเขาจะบุกลึกเกินไปจนกลายเป็นเป้า จึงสั่งให้พวกเขาโจมตีฉับพลัน
แนวคิดของผู้บัญชาการถูกต้องมาก เขามองทั้งแปดคันเป็นดั่งจ้าวจื่อหลงในสนามรบ เน้นโจมตีฉับไวและพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะซึ่งหน้า
เป้าหมายของภารกิจคือเคลื่อนกำลังแทรกลงใต้พร้อมกัน แล้วทำลายฐานปืนใหญ่ในแนวลึกของกองทัพสหรัฐฯ
ร่วมมือกับทหารราบแนวหน้า ฉีกแนวป้องกันของกองพลที่ 25 แห่งกองทัพสหรัฐฯ
จ้าวกังกัดมันฝรั่งไปคำหนึ่ง ตอนนั้นเอง พลสื่อสารก็วิ่งเข้ามา «ผู้กองจ้าว หน่วยลาดตระเวนรายงานมาแล้ว แนวหน้าปกติดีครับ»
จ้าวกังพยักหน้า พับแผนที่แล้วสอดไว้ในอก
«แจ้งผู้บังคับรถทุกคัน อีก 10 นาทีออกเดินทาง»
«หลังออกเดินทาง ให้ใช้ช่องความถี่วิทยุกำลังส่งต่ำ ฟังอย่างเดียว ห้ามพูด»
«รับทราบ!»
พลสื่อสารทำความเคารพ ก่อนหันไปถ่ายทอดคำสั่ง
จ้าวกังเงยหน้ามองท้องฟ้า ตอนนี้สว่างเกือบเต็มที่แล้ว เหลือเพียงหมอกที่ยังไม่จาง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะควันปืนหรือเปล่า