“ทำท่าแบบนี้ หรือว่ามีคนรักแล้ว!” ตอนนี้ถังเนี่ยนซีได้รับการจัดสรรงานเรียบร้อยแล้ว เรื่องสำคัญเพียงอย่างเดียวที่เหลืออยู่ก็คือเรื่องคู่ครอง
เฉินต้าห่ายมองถังเนี่ยนซีอย่างหยอกเย้า แววตาซ่อนความคาดหวังไว้เลือนราง
พอได้ยินสามีเอ่ยเช่นนั้น เสิ่นจิ้งอี๋ก็เริ่มคาดหวังขึ้นมาเหมือนกัน
เธอมองถังเนี่ยนซี สีหน้าของหลานสาวยังคงเคร่งขรึม แสดงว่าไม่ใช่เรื่องคนรัก ถ้าอย่างนั้นคงเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า
“ฟังเนี่ยนเนี่ยนพูดก่อนเถอะ!” เสิ่นจิ้งอี๋ตบมือสามีเบา ๆ ทั้งสองหันไปมองถังเนี่ยนซีพร้อมกัน
“คุณยาย คุณตา ต้องเตรียมใจให้ดีนะคะ อย่าตกใจไปล่ะ!” ก่อนจะพูด ถังเนี่ยนซียังเกริ่นเตือนไว้ก่อน
พวกท่านอายุมากแล้ว เธอไม่อยากให้ต้องเสียใจเพราะเรื่องของตัวเอง
เมื่อได้ยินถังเนี่ยนซีพูดอย่างนั้น เสิ่นจิ้งอี๋กับเฉินต้าห่ายก็อดรู้สึกประหม่าไม่ได้
“ไม่เป็นไรหรอก ยายกับตาผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมายแล้ว ไม่มีอะไรทำให้ตกใจได้อีกหรอก!” พวกท่านผ่านทั้งไฟสงครามและการจากไปของลูกชาย ต้องทนทุกข์มาสารพัด ตอนนี้ไม่มีอะไรที่จะทำให้ตกใจได้แล้ว
ถังเนี่ยนซีมองทั้งคู่แล้วสูดหายใจลึก
“คุณยาย คุณตา หนูขอโทษค่ะ ก่อนหน้านี้ตอนลงชนบท หนูแต่งงานกับคนที่นั่น หนูขอโทษที่ปิดบังพวกท่านมาตลอด”
ขณะพูด ดวงตาของถังเนี่ยนซีแดงก่ำ เธอไม่กล้ามองเสิ่นจิ้งอี๋กับเฉินต้าห่าย เพราะกลัวจะเห็นแววผิดหวังในดวงตาของพวกท่าน
เสิ่นจิ้งอี๋กับเฉินต้าห่ายเคยคิดว่าไม่มีเรื่องใดทำให้ตกใจได้อีกแล้ว แต่พอได้ยินว่าถังเนี่ยนซีแต่งงานที่ชนบท ทั้งคู่ก็ยังตะลึงงัน