“ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่...เสิ่นมู่ แม่ของอันอันกลับเข้าเมืองไปหลายปีแล้ว เธอไม่เคยคิดจะหาแม่คนใหม่ให้อันอันบ้างหรือ? ปล่อยให้พ่อลูกใช้ชีวิตกันแบบนี้ไปตลอดก็ไม่ใช่ทางออกนะ” ถึงเสิ่นมู่จะดูแลลูกคนเดียวได้ดี แต่ในบ้านไม่มีผู้หญิงสักคนก็เหมือนขาดอะไรไป
หลี่ชุ่ยฮวาเองก็มีหลานชายแล้ว เวลาจะให้มาคอยดูแลพวกเขาจึงไม่ค่อยมี
ตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งคุณสมบัติดีมาก แถมยังไม่รังเกียจที่เสิ่นมู่เคยแต่งงานมาก่อนและมีลูกแล้ว เธอจึงรีบมาบอกเสิ่นมู่ทันที
“อีกอย่าง เสิ่นมู่ อันอันยังเล็ก เขาก็ต้องการแม่เหมือนกันนะ”
เรื่องที่เด็ก ๆ ในหมู่บ้านชอบพูดว่าอันอันไม่มีแม่ ลอยไปถึงหูพวกเธอแล้ว พวกเธอพยายามห้ามเท่าที่ทำได้ แต่ก็ห้ามไม่อยู่ ยังมีคนพูดอยู่เรื่อย ๆ
ถ้าเสิ่นมู่แต่งงานใหม่ อันอันก็จะมีแม่คนใหม่ คนในหมู่บ้านคงไม่เอาไปพูดกันอีก เธอทำไปก็เพราะหวังดีกับเสิ่นมู่และอันอัน
“ป้าสะใภ้ใหญ่ อันอันมีแม่ของเขาอยู่แล้ว ขอบคุณนะครับ แต่เรื่องแต่งงานใหม่ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ผมไม่คิดจะแต่งงานใหม่”
ไม่นานหลังจากถังเนี่ยนซีไปเรียน ก็มีคนคิดจะแนะนำคู่ให้เสิ่นมู่แล้ว ถ้าเสิ่นมู่อยากแต่งงาน เขาคงแต่งไปนานแล้ว ไม่ต้องรอจนถึงตอนนี้
“เธอยังรอเขาอยู่สินะ เขาไม่กลับมาตั้งสี่ปีแล้ว เสิ่นมู่ อย่ารออีกเลย เธอก็ควรเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้แล้ว จะมัวรอเขาอยู่ตลอดไม่ได้ อีกอย่างพวกเธอก็หย่ากันแล้วด้วย”