เรื่องราวภายนอกเหล่านี้ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับอุจิวะ คิมากนัก อย่างน้อยเมื่อโลกนินจารู้สถานการณ์ของประเทศนินจาร้อยตระกูลแล้ว เขาก็ต้องรับมือการโจมตีระลอกแรกให้ได้ก่อน ถึงจะดึงดูดนินจาและพ่อค้าคนอื่น ๆ ให้เข้าร่วมได้
อย่างไรเสีย คงไม่มีใครอยากเข้าร่วมหมู่บ้านที่ไร้เสถียรภาพ โดยเฉพาะพ่อค้า สภาพแวดล้อมที่มั่นคงเท่านั้นจึงเหมาะแก่การค้าขาย
อุจิวะ คิไม่สนว่าคนอื่นจะบุกมาเมื่อไหร่ ทางที่ดีที่สุดคือปล่อยให้พวกนั้นรวมกำลังกัน แล้วเขาค่อยจัดการครั้งใหญ่ให้โลกนินจาต้องตะลึง
เมื่อก่อนจะไม่มีชื่อเสียงก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เขาต้องการดึงดูดผู้คนให้เข้าร่วม ชื่อเสียงจึงสำคัญมาก โดยเฉพาะในช่วงเริ่มสร้างหมู่บ้าน เขาต้องการนินจาโดจุตสึและโดจุตสึน้ำจำนวนมาก เหมาะกับงานก่อสร้างพอดี
ทุกอย่างคงต้องรอจนกว่าจะถึงตอนนั้น ตอนนี้สอนเด็ก ๆ ให้ดีเสียก่อน ขณะเดียวกันอุจิวะ คิก็ตรวจดูรางวัลจากระบบ
【ก่อตั้งประเทศนินจาร้อยตระกูล คุณได้รับรางวัลสำหรับผู้เริ่มต้นแล้ว】
【ชาคระเพิ่มขึ้นอย่างมาก เซลล์ที่ร่างกายเคยต่อต้านหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์ พลังเนตรเพิ่มขึ้น】
รางวัลนี้ยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่มากนัก อย่างน้อยอุจิวะ คิก็คิดเช่นนั้น ที่แท้ก่อนหน้านี้ร่างกายเขายังต่อต้านเซลล์ของฮาชิรามะอยู่หรือ ตอนนี้หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แล้ว อุจิวะ คิรู้สึกว่าการใช้โดจุตสึไม้ราบรื่นขึ้นมาก อีกทั้งพลังเนตรมังเงียวโชชาริงกันของเขาก็ลึกล้ำขึ้นด้วย
ที่สำคัญที่สุดคือเดิมทีมังเงียวโชชาริงกันของเขาก็ใช้ชาคระน้อยอยู่แล้ว เมื่อได้รับพลังเสริมจากเซลล์ของฮาชิรามะ ตอนนี้จึงแทบไม่ต่างจากเอเทอร์นัลมังเงียวโชชาริงกัน
“ยิ่งสร้างหมู่บ้านได้ดี เขาก็ยิ่งแข็งแกร่ง ต้องลุยให้เต็มที่แล้ว” อุจิวะ คิกำหมัดแน่น โลกนี้คือโลกนินจา นินจาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงมาก
แค่หมู่บ้านแห่งนี้ อุจิวะ คิใช้ร่างแยกสามร่างกับตัวจริงหนึ่งคน ก็สร้างขึ้นมาได้ภายในวันเดียว บวกกับความรู้ที่มีอยู่ในหัว ในช่วงเวลาที่ยังเหลือก่อนฮาชิรามะจะสิ้นชีวิต ที่นี่น่าจะพัฒนาเป็นหมู่บ้านที่โดดเด่นที่สุดในโลกนินจา ไม่สิ เป็นประเทศต่างหาก
……
“เด็ก ๆ วันนี้เราจะเริ่มเรียนกัน ก่อนเรียนวิชานินจา สิ่งแรกที่ต้องเรียนคือแนวคิด นินจาคืออะไร” ร่างแยกเงาของอุจิวะ คิเริ่มสอน โดยเริ่มจากการปลูกฝังแนวคิด
“แนวคิดหรือครับ? นินจาไม่ใช่เครื่องมือหรอกหรือ?” เด็กอุซึมากิคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เขาไม่ได้เป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิด พ่อแม่เสียชีวิตในสงคราม ดังนั้นจึงพอเข้าใจเรื่องนินจาอยู่บ้าง
“เมื่อก่อนเป็นยุคเซ็งโกะ เพื่อรักษาความมั่นคงของแต่ละตระกูล พวกเขาจึงปลูกฝังแนวคิดที่มองนินจาเป็นเครื่องมือ วิธีนี้ช่วยให้ตระกูลควบคุมผู้คนได้แน่นหนายิ่งขึ้น แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ตอนนี้เป็นยุคของประเทศ”
“ต้องมีประเทศก่อน จึงจะมีบ้าน ประเทศต้องอาศัยนินจาช่วยก่อสร้าง และประเทศก็สามารถเป็นหลักประกันให้นินจาได้ นี่คือความหมายของประเทศ หากยังใช้ความคิดเก่ามาสร้างหมู่บ้านนินจาใหม่ แล้วจะต่างอะไรกับยุคเซ็งโกะ? ทำเช่นนั้นมีแต่จะทำให้สงครามขยายวงกว้างและวุ่นวายยิ่งขึ้น...”
อุจิวะ คิพูดไว้มากมาย เด็กกำพร้าเหล่านั้นต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง ที่แท้ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป พวกเขาจะไม่ใช่เครื่องมืออีก แต่เป็นมนุษย์ที่มีชีวิต ก่อนจะเป็นนินจา ทุกคนต่างเลือดลมพลุ่งพล่าน
“ต่อไปนี้ที่นี่จะไม่ตัดสินกันด้วยนามสกุล แต่ดูที่ผลงาน หวังว่าพวกเธอจะกล้าเผชิญหน้ากับฉันในฐานะนินจาคนหนึ่งของประเทศ”
“ครับ อาจารย์!” เด็ก ๆ ตะโกนเสียงดัง ภายในใจของพวกเขากำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบงัน
อุจิวะ คิพอใจเป็นอย่างยิ่ง วิชาแนวคิดเป็นสิ่งขาดไม่ได้ เช่นเดียวกับเจตจำนงแห่งเพลิง ซึ่งมอบความหมายของการเป็นนินจาและพลังแห่งความเชื่อมั่นให้แก่พวกเขา
เมื่อได้รับอิทธิพลเช่นนี้เป็นเวลานาน สุดท้ายพวกเขาจะภาคภูมิใจในประเทศก่อน แล้วจึงค่อยนึกถึงตระกูลของตนเอง แน่นอนว่าอุจิวะ คิต้องมอบเกียรติยศให้พวกเขา เพื่อให้พวกเขาไม่ต้องกังวลภายหลัง
ฮิวงะ เรียวโนะดวงตาเป็นประกาย สีหน้าเต็มไปด้วยความเลื่อมใส ในฐานะสมาชิกสายสกุลหลัก เธอเข้าใจความหมายของการเป็นเครื่องมือดีเกินไป โดยเฉพาะเมื่อพวกเขายังมีระบบสายสกุลรองอีกด้วย
สมแล้วที่อุจิวะ คิทั้งหล่อทั้งเก่ง ไม่เสียแรงที่เธอหมายตาไว้ แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดมาก อุจิวะ คิหมกมุ่นกับการพัฒนาเกินไป ทุกวันเอาแต่ลุยงานอย่างเต็มที่ ไม่ค่อยสนใจผู้หญิง ทั้งที่เธอแสดงออกขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังไม่ยอมกินเธอเสียที
ความหมายของการสร้างบ้านสร้างเมืองคือ อุจิวะ คิจะได้เห็นตั้งแต่การก่อตั้งหมู่บ้านและประเทศ ไปจนถึงการพัฒนาจนแข็งแกร่ง กระบวนการนี้ทำให้เขาหลงใหลเป็นอย่างยิ่ง นี่คงเป็นเหตุผลที่นิยายแนวสร้างอาณาจักรในชาติก่อนมีผู้อ่านจำนวนมาก
ต้องรู้ไว้ว่าเดิมทีอุจิวะ คิวางแผนเรื่องเซลล์ของฮาชิรามะ ก็เพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นและมีชีวิตรอด แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นเครื่องมือชั้นยอดสำหรับพัฒนาหมู่บ้าน พูดได้เพียงว่าฮาชิรามะยังเข้าใจโดจุตสึไม้ไม่ดีพอ
ส่วนโดจุตสึของเขาใช้ปูถนน ความเข้าใจวิชานินจาของโลกนี้ยังคงติดอยู่กับความคิดแบบยุคเซ็งโกะ ไม่เหมือนเขาที่ใช้วิชานินจาสร้างทั้งบ้านและถนน อีกทั้งยังขยายขนาดงานได้ด้วยวิชาเพิ่มพลังเนตร นินจาคนอื่นทำได้หรือ?
หลังจบคาบแนวคิด สิ่งแรกคือสามวิชาแปลงร่างพื้นฐาน อุจิวะ คิสอนพวกเขาสกัดชาคระ แน่นอนว่าใช้วิธีสกัดของตระกูลอุจิวะ วิธีนี้สืบทอดมายาวนานนับพันปี ย่อมมีข้อดีอยู่ เด็กอุซึมากิหลายคนจึงทำได้อย่างรวดเร็ว
เด็กคนอื่น ๆ แม้จะท้อแท้ไปบ้าง แต่หลังได้รับคำให้กำลังใจจากอุจิวะ คิ พวกเขาก็กลับมามีความหวังอีกครั้ง
ขณะเดียวกัน อุจิวะ คิกำลังทำงานอยู่ในเขตก่อสร้าง เขาใช้โดจุตสึถอนต้นไม้ที่อยู่ไกลออกมาทั้งราก เพื่อขยายพื้นที่หมู่บ้าน หมู่บ้านตั้งอยู่ใจกลางระหว่างประเทศน้ำตกกับประเทศน้ำแข็ง มีพรมแดนติดกับประเทศดินและประเทศไฟ ส่วนประเทศสายฟ้ามีประเทศเล็ก ๆ คั่นอยู่หนึ่งแห่ง
“โดจุตสึของท่านคิแข็งแกร่งจริง ๆ” นินจาพเนจรที่ติดตามอุจิวะ คิมองพลังของวิชานี้แล้วก็รู้สึกมีความหวังต่ออนาคตขึ้นมาทันที
“รีบทำงานเถอะ พวกเราก็มีหน้าที่ของตัวเอง” นินจาอีกคนเอ่ยขัด จากนั้นทุกคนก็เริ่มใช้วิชาประสานกันสร้างถนน ซึ่งถือเป็นงานของพวกเขาเช่นกัน
พวกเขายอมรับในตัวอุจิวะ คิ อย่างแรก เขาแข็งแกร่งมากและสามารถจัดการพวกเขาทุกคนได้ในพริบตา อย่างที่สอง แม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเท่าเทียม อีกทั้งไม่ได้เอาแต่ฝันลม ๆ แล้ง ๆ เหมือนฮาชิรามะ
หลังการประชุมห้าคาเงะ แม้หมู่บ้านอื่นจะไม่กล้าพูดอะไรเพราะฮาชิรามะแข็งแกร่ง แต่ลับหลังพวกเขากลับดูแคลนอุดมคตินิยมของฮาชิรามะ
ส่วนอุจิวะ คิเดินหน้าอย่างมั่นคง เขารู้ว่าหมู่บ้านต้องทำอะไรในแต่ละช่วง ไม่ใช่แค่พูดว่าอยากให้เกิดสันติภาพแล้วทุกอย่างจะสำเร็จ อุจิวะ คิมักยกโคโนฮะมาเป็นตัวอย่างให้พวกเขาฟัง
เนื่องจากโคโนฮะก่อตั้งขึ้นจากการที่ตระกูลนินจาต่าง ๆ เข้าร่วม จึงมีตระกูลนินจามากมายตั้งอยู่ทั่วหมู่บ้าน และเมื่อเวลาผ่านไป ปัญหานี้ก็จะยิ่งฝังรากลึก แน่นอนว่าหากตั้งใจจะแก้ ฮาชิรามะก็ทำได้ เพราะเขามีพลังมากพอ แต่ด้วยนิสัยของเขา ทำให้ทำเช่นนั้นไม่ได้
ส่วนอุจิวะ คิวางรากฐานนี้ไว้ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งประเทศ นั่นคือห้ามไม่ให้ตระกูลนินจารวมตัวกันและสร้างรัฐซ้อนรัฐโดยเด็ดขาด ต้องสลายกลุ่มคนเหล่านั้นออกจากกัน แล้วปลูกฝังจิตสำนึกร้อยตระกูลให้พวกเขา เพื่อให้เข้าใจว่าทุกคนคือครอบครัวเดียวกัน
ผู้ที่มีชาคระน้อยก็ไปทำงาน ส่วนผู้ที่มีชาคระมากก็เข้ากองทัพเพื่อปกป้องประเทศ อุจิวะ คิจัดสรรทุกอย่างให้เกิดประโยชน์อย่างเหมาะสม สำหรับประเทศอื่น ๆ เขาวางแผนจะเน้นการค้าขายเป็นหลัก อีกไม่กี่ปีก็จะเกิดสงคราม เขายังต้องทำกำไรจากสงครามด้วย
อเมริกาในชาติก่อนก็ทำแบบนี้ จากนั้นอาศัยช่วงสงครามกว้านเอาผู้มีเค็กเกไกจำนวนมากเข้ามา พฤติกรรมเช่นนี้ย่อมผิดศีลธรรม แต่เมื่อเขาแสดงพลังออกมามากพอ เรื่องทั้งหมดก็ไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป
ที่สำคัญที่สุดคือ นี่เป็นวิธีสร้างฐานะให้มั่งคั่งได้เร็วที่สุด ยังไงภายใต้การเคลื่อนไหวของคาเงะคุโระ ผู้กตัญญูที่สุดในโลกนินจา สงครามนินจาย่อมต้องปะทุขึ้นแน่นอน หากเขาไม่หาเงินจากสงคราม เงินเหล่านั้นก็จะกลับไปอยู่ในมือพวกขุนนางกับตระกูลนินจา ไม่สู้ให้เข้ากระเป๋าเขา อย่างน้อยเขาก็เป็นคนนำสันติภาพมาให้โลกนินจา